Przynajmniej do początku lat czterdziestych XIX wieku funkcjonowały na drogach publicznych Królestwa Polskiego kołowroty, najczęściej usytuowane przy wjazdach do wsi czy osad. Otwierano je najczęściej za pewną wymuszaną opłatą.
Według władz gubernialnych mazowieckich, wydających 18/30 maja 1842 roku zarządzenie w zakresie ich likwidacji, owo kołowroty: „/…/tamują wolny na drogach publicznych przejazd, narażają na łatwo wydarzyć się mogące uszkodzenie podróżnych lub dzieci te kołowroty otwierające, nastręczają już małym dzieciom sposobność do wyciągania ręki i do oswajania się z żebractwem.”
Zdając sobie sprawę że kołowroty występowały na początku lat czterdziestych XIX wieku już tylko w niektórych wsiach i osadach, rząd gubernialny mazowiecki nakazał likwidacje ich w pozostałych jeszcze wypadkach. Datę krańcową wyznaczono na dzień 1 lipca 1842 roku, i tę cezurę możemy uznać za ostateczny kres występowania kołowrotów na polskich drogach, a przynajmniej na Mazowszu.
Celem wymuszenia realizacji tego polecenia, na wójtów gmin, gdzie nie wykonano by do 1 lipca 1842 roku nakazu likwidacji kołowrotów przydrożnych nałożono (pismem nr 40046/8113 wydziału wojskowo-policyjnego rządu gubernialnego mazowieckiego) karę w wysokości 5 złotych polskich.
@copyright Marek Rutkowski
Komentarze
Pokaż komentarze