abdykacja..

Nie szukając w ciągu królowania naszego innych korzyści lub zamiarów, jak stać się użytecznym Ojczyznie naszej,byliśmy także tego zdania, iż opuścić należy tron w okolicznościach,w których rozumieliśmy, że  oddalenie nasze przyłożyło się do powiększenia szczęścia współziomków naszych,lub też przynajmniej umiejszenia ich szczęścia [...] postanowiliśmy przeto, z przywiązania do spokojności publicznej, oświadczyć, tak jako też niniejszym aktem ogłaszamy, że wolnie i z własnej woli wyrzekamy się bez ekscepcyji wszelkich praw naszych do korony polskiej, do wielkiego Księstwa Litewskiego i innych należących do nich krajów, jako też znajdujących się w nich posesyi i przynależności; akt ten uroczysty abdykacyji korony i rządu Polski w ręce Najjaśniejszej Imperatorowej Wszech Rosyi składamy dobrowolnie i z tą rzetelnością, która postepowaniem naszym w całym życiu kierowała; zstępując z tronu dopełniamy ostatniego obowiazku królewskiej godności, zaklinając Najjaśniejszą Imperatorową , aby macierzyńską swą dobroczynność na tych rozciągnęła, których królem byliśmy i to wielkości jej duszy działanie, wielkim swym sprzymierzeńcom udzieliła.

Akt niniejszy dla wiekszego waloru podpisaliśmy i pieczęć nań naszą wycisnąć rozkazaliśmy. Działo sie to w Grodnie , dnia 25 listopada roku 1795, a roku 32 panowania naszego.

                                                                                                                            Stanisław August król

 Za J.Kitowiczem tekst powyższy  przytoczyła  Klio cykliczna ,wstrzymując się jednocześnie resztkami sił od niestosownego komentarza.