PiS zmierza do niebytu

Dotychczas myślałem o braciach Kaczyńskich (bez obrazy) jako o osobach, z którymi się głęboko nie zgadzam, ale nie mogę odmówić im inteligencji, a raczej sprytu. Muszę przyznać, że w ciągu ostatnich dwóch lat kilka razy zaskoczyli mnie (zwłaszcza premier) posunięciami tyle sprytnymi, co trudnymi do przewidzenia. Wynik ostatnich wyborów skłaniał mnie do opinii, że Kaczyńscy wyciągną wnioski z przegranej i zmienią sposób uprawiania polityki. Wszystko wskazuje na to, że oni inaczej nie potrafią.

Co czeka PiS w najbliższej przyszłości? Są dwa wyjścia, oba prowadzą do marginalizacji tej partii:

1.  Jarosław Kaczyński pozostaje liderem PiS-u. Nadal prowadzi politykę węszenia wrogów, obrzucania inwektywami i insynuacjami, leczenia kompleksów, podsycania lęków. Ponieważ wyborcy taką politykę ocenili negatywnie, PiS będzie tracił poparcie, które spadnie do poziomu progu wyborczego.

2. Jarosław Kaczyński zostanie odsunięty od kierowania partią. Ponieważ w PiS-ie nie ma innego charyzmatycznego (dla tego środowiska) lidera, partia traci swoją wyrazistość i traci poparcie, które w konsekwencji spada do poziomu progu wyborczego. No, chyba, że taki charyzmatyczny lider wyłoni się w międzyczasie.

Ponieważ dobrze jest, aby w kraju konkurowały ze sobą co najmniej dwie główne siły polityczne: lewicowa i prawicowa, wolałbym widzieć w miejscu polskiej lewicy (mam na myśli program, a raczej programik, gospodarczy) PiS niż LiD, dlatego uważam, że opisany wyżej rozwój wypadków (obojętnie który) nie byłby korzystny dla Polski.

Szczerze mówiąc nie wiem jak można zaradzić upadkowi PiS-u. Na pewno żadna zmiana nie jest realna z Kaczyńskim na czele, ponieważ nie jest on w stanie zmienić swojego sposobu uprawiania polityki - wynika to z jego charakteru. Z kolei inni liderzy PiS-u nie będą chcieli odsuwać Kaczyńskiego, bo utrata wpływów w pałacu prezydenckim jest dla nich krokiem zbyt ryzykownym.

Choćby z tego powodu pełna, 4-letnia kadencja obecnego Sejmu przyda się na uporządkowanie polskiej sceny politycznej.