Budzik mi się popsuje

Od mniej więcej dwóch-trzech tygodni co rano budzi mnie potworny wrzask za oknem. Wróble, sikory i wszelkiej maści inne ptaki śpiewające o swicie zaczynają koncerty. Wkrótce, za parę tygodni, być może uda sie na nocnym spacerze usłyszeć słowika, pewnie rdzawego, bo szarego we Wrocławiu spotkac nie sposób. Za to szarego usłyszę w Warszawie, pod PKiN... o ile nie wybudują tam niedługo kolejnego wieżowca-potworka.

Mój wiosenny budzik jednak cichnie. Jeszcze 15 lat temu na warszawskiej Woli wrzask był wręcz ogłuszający. Dziś cichnie. Trochę dlatego, że pewna starsza pani postanowiła wiosną i latem masowo dokarmiać koty w okolicy (w efekcie myszy w piwnicy maja sie swietnie, ale już pisklaki w gniazdach nie bardzo). Trochę dlatego, że uliczne i osiedlowe śmietniki nie zawsze są zamykane, więc sroki  wrony mają co dzień świeży obiad, ale wiadomo, nie ma jak jajo, najlepiej cudze, a co gorsza nikomu jeszcze jak na razie nie przyszło do głowy ograniczać ich liczbę do rozsądnego poziomu.

Mój wiosenny budzik cichnie też dlatego, że Unia Europejska zupełnie sobie nie radzi z krajami nad Morzem Śródziemnym. Ot, Malta: ubicie ptaka lecącego do naszej kochanej Ojczyzny to sposób na poderwanie panny. Na Cyprze nie ma jak kapturka w sosie. We Włoszech ogólnie strzelanie jest fajną rozrywką, w związku z czym obrywa się też niespecjalnie śpiewającym, ale jakże malowniczym bocianom. Ktoś kiedys powiedział, że polskie godło właściwie powinno przedstawiać bociana. Słuszna uwaga. Co trzeci bociek na świecie jest Polakiem.

No więc strzelają, stawiają klatki, wyłapują. I co? Pstro, jak wzorek na piórkach skowronka. UE nawet pewnie chce, ale nie może, bo nikt nie słucha, policja ma nakazy i zakazy w nosie, podobnie jak miejscowa ludność.

Do tego wszystkiego dobra wiadomość dla Joanny Senyszyn. Kaczek też będzie mniej, bo oto donoszą mi ćwierkające pod wrocławskim oknem wróble, że do Polski zawitał z Niemiec (a zasadniczo z Ameryki) szop. Pracz. Wypierze kaczki do czysta. Zostaje przestrzec Joannę Senyszyn, by pod żadnym pozorem na wakacjach w zachodniej Polsce nie podjadała w lesie jagódek, bo zapewniam, nie chciałaby zjeść z jagodą zwierza o wdzięcznej nazwie Baylisascaris procyonis. Jej jamniczek tudzież inszy domowy pupil też nie.

Tak więc budzik mi się może popsuć na dobre.

Aha. Tak na marginesie hocków klocków i innych hetków pentelków w cyrku zwanym Sejmem. Tym kretynom, co otruli orły bieliki przy granicy z Ruskimi oraz w Sieniawie, już wkrótce, jak ćwierknął mi wróbelek, założą sprawę o znieważenie godła państwowego. I bardzo dobrze!

Wróbelek jest małą ptaszyną,
Wróbelek istotka niewielka,
On brzydką stonogę pochłania,
Lecz nikt nie popiera wróbelka.

Więc Wołam: Czyż nikt nie pamięta,
że wróbelek jest druh nasz szczery?!
Kochajcie wróbelka, dziewczęta,
kochajcie, do jasnej cholery!

K.I.