Było mi miło... :)

Tą notką chciałam pożegnać Nowy Pardon.

Wobec tego, że ostatnio ciągle zbieram jakieś cięgi od nowopardonowiczów, postanowiłam wybić się na samodzielność i założyć własne lubczasopismo, które będę mogła dowolnie kształtować. 8-)

Żyłem z wami, kochałem i cierpiałem z wami,
Teraz żyjcie, kochajcie, cierpcie sobie sami.

- że posłużę się fraszką Sztaudyngera.

Dziękuję za wszystkie dobre emocje, jakie Nowemu Pardonowi zawdzięczam. Niedobre - puszczam w niepamięć.

Tych, którzy mieliby przeżywać męki tęsknoty za mną - zapraszam: lubczasopismo.salon24.pl/rodzynkizzakalca/

:-)