Genialny poeta i wspaniały człowiek, Krzysztof Kamil Baczyński, poległ w Powstaniu Warszawskim 4 sierpnia 1944 w godzinach popołudniowych (ok. 16). Pierwotnie pochowany na tyłach Pałacu Blanka - blisko miejsca, w którym dosięgnęła Go kula strzelca wyborowego. Po wojnie ciało przeniesiono na Cmentarz Wojskowy na Powązkach.
Niebo złote ci otworzę,
w którym ciszy biała nić
jak ogromny dźwięków orzech,
który pęknie, aby żyć
zielonymi listeczkami,
śpiewem jezior, zmierzchu graniem,
aż ukaże jądro mleczne
ptasi świt.
Ziemię twardą ci przemienię
w mleczów miękkich płynny lot,
wyprowadzę w rzeczy cienie,
które prężą się jak kot,
futrem iskrząc zwiną wszystko
w barwy burz, w serduszka listków,
w deszczów siwy splot.
I powietrza drżące strugi
jak z anielskiej strzechy dym
zmienię ci w aleje długie,
w brzóz przejrzystych śpiewny płyn,
aż zagrają jak wiolonczel
żal - różowe światła pnącze,
pszczelich skrzydeł hymn.
Jeno wyjmij mi z tych oczu
szkło bolesne - obraz dni,
które czaszki białe toczy
przez płonące łąki krwi.
Jeno odmień czas kaleki,
zakryj groby płaszczem rzeki,
zetrzyj z włosów pył bitewny,
tych lat gniewnych
czarny pył.
"Niebo złote ci otworzę..."
15 VI 1943
Komentarze
Pokaż komentarze (112)