Chorągiew!

 

... tym, którzy mają czasem dość ...

_______________________________ 

 

Bywają takie chwile.

że chętnie zapominam

o przykrych, trudnych sprawach

- bo trzeba , bym wytrzymał…

 

Bo – czuję się potrzebny

do nowych, wciąż trudniejszych

przeżyć; nie będę słaby

- to będę przydatniejszy!

 

Będę mógł znów chorągiew

wysoko trzymać w ręku -

by każdy mógł zobaczyć,

że się nie wolno lękać.

 

Nie wolno się poddawać

przygodnej koniunkturze,

której to przeznaczeniem

piekło – choć dziś jest w górze…

 

Gdy każdy cień nadziei

w chorągwi mej zobaczy

- nastanie inne jutro!

I będzie znów – inaczej.

 

Inaczej niż ostatnio,

niż zwykle. Tak – inaczej…

więc – też odpoczywajcie,

by nabrać sił - do pracy.