Co powiedzielibyście o kimś, kto na wieść, że dom sąsiada się pali – w geście solidarności, tak, żeby sąsiadowi nie było przykro podpaliłby swój. Wiadomo. Dokładnie w taki sam sposób zachowali się europejscy decydenci w obliczu kryzysu hipotecznego w USA. Skoro Amerykanie obdzierają swoich podatników i fundują sobie inflację, to my też. A co my nie gorsi.
„Odbicie na Wall Street to m.in. efekt zapowiedzi rządów Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Hiszpanii, Holandii, Austrii oraz innych państw Europy, że wyasygnują łącznie ponad 1,3 bln euro na pomoc dla sektora finansowego. Środki te zostaną przeznaczone na gwarancje dla międzybankowych pożyczek oraz dokapitalizowanie banków.” – za Onetem
Na początek przyznaję się do błędu w prognozach. Sądziłem, że w obliczu nadciągającego inflacyjnego tsunami, zielony poleci na mordę względem innych walut. Stało się dokładni na odwrót – mieliśmy umocnienie się dolara wobec innych walut, wobec Euro całkiem znaczne. Jak wiadomo rynek wie zawsze lepiej. Co zatem dyskontował rynek? Koszmarną głupotę Europejczyków.
Mając na uwadze doniesienia o europejskim „planie Paulsona” bis, oraz wziąwszy pod uwagę fakt, że USA mają większy potencjał gospodarczy od UE racjonalna jest ucieczka do dolara. Skoro oba domy płoną, to z większego więcej zostanie, mówiąc obrazowo.
Jak się ma koszmarna awantura o kilka milionów euro dla naszych stoczni w obliczu bilionów ‘pomocy publicznej” dla banków nawet nie warto pisać. Wiadomo, duży może więcej. Pytanie brzmi z czego zostanie sfinansowana pomoc dla europejskich banków. Najbardziej racjonalnym byłoby obcięcie CAP. Tyle, że ostatnie działania rządów z racjonalnością nie mają wiele wspólnego. Pewnie skończy się drukowaniu pieniędzy (sorry obligacji) i zrzucaniu ich z helikopterów.
W tej sytuacji cieszmy się, że nie jesteśmy w strefie Euro i jest spora szansa, że nie prędko się tam znajdziemy.
„Odbicie na Wall Street to m.in. efekt zapowiedzi rządów Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Hiszpanii, Holandii, Austrii oraz innych państw Europy, że wyasygnują łącznie ponad 1,3 bln euro na pomoc dla sektora finansowego. Środki te zostaną przeznaczone na gwarancje dla międzybankowych pożyczek oraz dokapitalizowanie banków.” – za Onetem
Na początek przyznaję się do błędu w prognozach. Sądziłem, że w obliczu nadciągającego inflacyjnego tsunami, zielony poleci na mordę względem innych walut. Stało się dokładni na odwrót – mieliśmy umocnienie się dolara wobec innych walut, wobec Euro całkiem znaczne. Jak wiadomo rynek wie zawsze lepiej. Co zatem dyskontował rynek? Koszmarną głupotę Europejczyków.
Mając na uwadze doniesienia o europejskim „planie Paulsona” bis, oraz wziąwszy pod uwagę fakt, że USA mają większy potencjał gospodarczy od UE racjonalna jest ucieczka do dolara. Skoro oba domy płoną, to z większego więcej zostanie, mówiąc obrazowo.
Jak się ma koszmarna awantura o kilka milionów euro dla naszych stoczni w obliczu bilionów ‘pomocy publicznej” dla banków nawet nie warto pisać. Wiadomo, duży może więcej. Pytanie brzmi z czego zostanie sfinansowana pomoc dla europejskich banków. Najbardziej racjonalnym byłoby obcięcie CAP. Tyle, że ostatnie działania rządów z racjonalnością nie mają wiele wspólnego. Pewnie skończy się drukowaniu pieniędzy (sorry obligacji) i zrzucaniu ich z helikopterów.
W tej sytuacji cieszmy się, że nie jesteśmy w strefie Euro i jest spora szansa, że nie prędko się tam znajdziemy.
Komentarze
Pokaż komentarze