Cisza wyborcza. Ta niewola trwa

Cisza wyborcza, dlaczego narzucona, dlaczego sam nie mogę decydować o tym, kiedy milczę?

 

Ta „ona”, jest jednym z najbardziej absurdalnych pomysłów naszej obecnej demokracji.

 

Im szybciej, ktoś odważny zajmie się uporaniem z jej łańcuchami niewoli, tym lepiej.

 

Jestem, aktualnie ofiarą jej reżimu.

 

Nie mam ochoty na dywersję, podchody, kluczenie, szyfrowanie, ale na publiczne wyrażenie określonych poglądów i sympatii.

 

Nie zazdroszczę przy tym, zawodowym publicystom, którzy muszą kombinować, ograniczać słowa, ścinać przed publikacją swoje opinie, łagodzić ton, główkować jak ominąć szerokim łukiem restrykcje.

 

W każdym razie ja dziś nie mogę się wyrazić.

 

Nie mogę, chociaż nawet nie wiem, czy rzeczywiście nie mogę?

 

Prawdopodobnie mógłbym, bo temat nie jest związany bezpośrednio z wyborami samorządowymi, ale jednak trochę go dotyczy, więc strach przed grzywną tym większy…

 

Ojej, nawet nie wiem, na ile mogę sobie pozwolić, a jako niepoprawny konformista, wolę nie ryzykować, chociaż wiem, akurat to wiem, że mój wpis nie przyniesie przecież żadnej rewolucji politycznej, a na wybory samorządowe w ogóle wpływu mieć nie będzie.

 

Więc tkwię w tym większym absurdzie i braku zrozumienia dla tej idei niewoli.

 

Chciałbym bardzo chętnie umieścić notkę na temat ważnych, moim zdaniem, spraw, a jestem ograniczony, zakneblowany. Muszę czekać do jutra z tekstem, nie dlatego, że nie mam dostępu do Internetu, nie mam czasu na publikacje, itp., ale tylko dlatego, że nie mam dziś zagwarantowanej wolności słowa.

W ciągu ostatnich miesięcy kolejny raz jestem ograniczony.

 

Apeluję o zmianę tego absurdu.

 

Politycy wciąż powołują się na demokrację amerykańską, więc niech będą konsekwentni do końca.