Niech żyje bal

Jak bylo do przewidzenia, z wielkiego balu u pana Lecha Kaczynskiego, wielki nici. I może byloby smiesznie, gdyby nie to, iz przypadkiem ów pan jest prezydentem RP i szanowny pan Kaczynski za jednym zamachem osmieszyl urzad prezydenta, Narodowe Święto Niepodległości i polskie spoleczenstwo.

Znaczy: jeden ruch – trzy wpadki, co dla mnie jest powodem do wstydu. I odnoszę wrażenie, że to ja się wstydzę, a winni tej draki, nie. Znaczy: Predator się wstydzi, a pan prezydent, nie

Oczywiscie owe ośmieszenie jest mało istotnym elementem tykającym Polskę, ot taka obyczajowa anegdotka. Mozna by wiec zapytac, czy warto w ogole o tym mówic. Uważam, że warto.

Po pierwsze, to owe balowe niepowodzenie jest dowodem na totalną amatorszczyznę polskich służb dyplomatycznych. Proszę panstwa: o tak wielkiej imprezie mowi się publicznie dopiero wtedy, jak juz jest na sto procent dopięta lista gosci!

Więc, jeżeli nasza prezydencka dyplomacja nie potrafi profesjonalnie zabrać się za tak trywialną imprezę jak prezydencka potańcówka, to jak „załatwia“ poważne interesy Polski?

A po drugie – okazuje sie, ze może być jeszcze śmieszniej niż jest. Otoz media podają, że zamiast balu, bedzie koncert ...Maryli Rodowicz. Znaczy: znakomici goście ze świata przyjadą do polskiego prezydenta posłuchać szansonistki wykonującej „O mój rozmarynie“.

Juz tysiac razy lepsze byłoby wystawienie w jakiejś super-postmodernistycznej scenerii „Strasznego Dworu“, opery moze i nie najlepszej, ale „w temacie“, a ręce dobrego reżysera mogłyby zrobić z niej niezapomniane widowisko.

I tutaj mam prośbę do dyrekcji Opery Narodowej: za dziesięc lat obchodzić będziemy setną rocznicę. Może czas już oglosić konkurs na rocznicową operę, no chyba, ze wystarczy nam uroczysty koncert w wykonaniu Ich Troje lub Dody.

Predator