Z czego wynika ten plan? W dosłownie wszystkich badaniach opinii publicznej prawa strona ma wyraźnie większą przewagę nad tą liberalno-lewicową. Przeciętnie jest to 4–5 proc. Ale po przejrzeniu szczegółów tych badań wyniki realnie mogą być jeszcze gorsze dla obozu Tuska. Otóż część elektoratu obecnego obozu władzy, i to nawet tego elektoratu szeroko pojętego, głosuje bardziej przeciwko prawicy niż za liberalną lewicą. Ciekawe są też powody zachęcające do głosowania. Wielu zmotywowanych wyborców nie kieruje się rzeczywistym obrazem prawicy, a czarnym PR-em stworzonym przez rządowe media. Czyli niektórzy z tych wyborców po prostu łatwo mogą się zdemobilizować i nie iść na wybory. Nieco inaczej sytuacja wygląda z prawą stroną. Tutaj część wyborców po prostu obawia się ujawniać swoje poglądy. Porównując sondaże do faktycznych wyników wyborów, różnica może sięgać od dwóch do nawet kilkunastu procent (nie zawsze się ujawnia, ale zjawisko jest częste). Tradycyjnie najbardziej na tego typu oddziaływania narażeni są wyborcy popierający ugrupowania wokół Jarosława Kaczyńskiego. Dlaczego? Bo tam skierowany jest największy atak.
Na tej zasadzie też może być zaniżone poparcie dla Grzegorza Brauna, choć ten elektorat jest trochę inny i bardziej zdeterminowany. Tak czy inaczej możemy zakładać pewien poziom niedoszacowania prawej strony. Dobrze ujął to sam Donald Tusk, pocieszając Rafała Trzaskowskiego po przegranych wyborach: „Rafał, nie martw się, ich jest więcej…”.
Na co więc liczą ugrupowania liberalno-lewicowe? Na rozbicie opozycji i na zmanipulowanie części mniej zdeterminowanego elektoratu. Można to zrobić tylko metodami niedemokratycznymi.
Jakich metod używa obecna władza? Mogę tu wymienić zaledwie ich część – wszystkie znamy z czasów komunizmu. Używanie prokuratury, urzędów skarbowych, służb specjalnych i wreszcie policji do niszczenia krytycznych mediów, a także nękania opozycji politycznej. Skala tego jest w tej chwili gigantyczna.
Dziesiątki dziennikarzy i innych osób związanych z naszymi mediami są wzywane na policję, do prokuratury i innych służb i stawiane są im zarzuty pod absurdalnymi pretekstami. Władza próbuje wprowadzić też oficjalne narzędzia cenzury polegające przede wszystkim na oddaniu decyzji o publikacji w ręce podległych jej urzędników. To de facto inna forma przywrócenia instytucjonalnej cenzury, która istniała w PRL.
Bardzo istotną formą walki z opozycją i krytycznymi mediami jest budowanie czarnego obrazu przeciwnika. Używa się do tego materiałów z inwigilacji, oczywistych kłamstw i pomówień, a obecnie także zmasowanej kampanii w internecie generowanej przez algorytmy ograniczające na przykład obronę i tzw. boty służące do ataku.
Trzecim niezwykle ważnym wątkiem jest niszczenie ekonomiczne. Zastraszanie reklamodawców, uderzenie w źródła dochodu, obciążanie kosztami wynikającymi na przykład z konieczności obrony.
Pewnie można wymienić jeszcze dużo więcej neobolszewickich metod, ale te opisane już dają obraz sytuacji.
Siła złego, ale nie na jednego… Polacy mają niesamowitą zdolność mobilizacji i jednoczenia się w sytuacji zagrożenia. Tusk właśnie uświadomił nam wszystkim, że takie zagrożenie przyszło. Obudził śpiącego olbrzyma.
Gazeta Polska nr. 47; 18.11.2026.



Komentarze
Pokaż komentarze (6)