Na poczatku obejrzelismy szpital, gdzie nasze malenstwo mialo przyjsc na swiat. Ladny, polozony na wzgorzu, niewielki budynek. Wokol zielen, przed wejsciem oczko wodne i zlote karasie. W recepcji milo, kulturalnie, wylozony kosz z owocami (w ramach zimowej akcji promocji zdrowego zywienia). Na korytarzu Oddzialu polozniczego trwala akurat wystawa malarstwa lokalnego tworcy. W dniu porodu stawilem sie do szpitala wg polskiego zwyczaju z wielka torba pelnego wszelkiego dobra. Czas byl przedswiateczny i wyglad brodatego jegomoscia z workiem prezentow nie powinien nikogo dziwic. A jednak. Polozna na widok mojego czemodana zadala mi pytanie: "A po co panu ta torba?". Zaczalem sie tlumaczyc jak uczniak, ze przeciez tu sa pieluchy, reczniki, srodki higieniczne i czystosci, ubranka, wyprawka... Mila siostra przerwala mi wyliczanke i kazala natychmiast usunac ten wielki, zbedny przedmiot, poniewaz tylko zawadza i ktos jeszcze gotow sie o niego przewrocic. Wynioslem rzeczy do samochodu i pelen obaw wrocilem na sale porodowa. Sam porod odbyl sie w intymnych warunkach przy aktywnej pomocy dwoch poloznych i asyscie lekarza. Duzy, przestronny pokoj, kwiaty, ladne firany i zaslony. Z glosnikow saczyla sie ciuchutko relaksujaca muzyka. Tuz po narodzinach dziecko zostalo przekazane mamie do karmienia. I tu doznalem kolejnego zdziwienia. Nikt nie biegal z malenstwem po korytazu, nie wazyl, nie mierzyl, nie myl, nie wypelnial tabelek skali apgar. Lekarz osluchal dziecko i wykazywal chec oddalenia sie z miejsca zdarzenia. Moja wielka radosc z narodzin potomka, mieszala sie z troska o niego, tak wiec przygwozdzilem doktora do miejsca w ktorym stal, cala seria pytan. Dlaczego nie waza, nie mierza, nie myja, nie wypisuja papierow...Doktor odpowiedzial mi, ze dziecku teraz najbardziej potrzebna jest mama a to wszystko o czym mowie mozna zrobic potem. Rzeczywiscie, po okolo 2 godzinach kiedy maly byl juz najedzony i spokojny przyszla pora na kapiel. Wjechala wanienka z ciepla woda a ja mialem okazje jako pierwszy wykapac noworodka a nastepnie ubrac. Nie pozwolono mi uzyc przyniesionych ciuszkow (bo jeszcze zgubia sie gdzies w pralni i bedzie klopot) za to polozna otworzyla wielka szafe z ubraniami i kazala mi wybrac jakie tylko mi sie podoba. Kiedy maluch zasna spokonie w lozeczku przyszla pora na mame. W towarzystwie pielegniarki zona umyla sie pod prysznicem. Reczniki, srodki czystosci i higieny byly na miejscu i pod dostatkiem. Pod koniec dnia zone i malucha przeniesiono na sale z przecudownym widokiem na Alpy. Ostatnim punktem programu byla wizyta dietetyczki, ktora wraz z malzonka ustalila menu na nastepne dni. Moja polowka czegos tam nie doczytala i w efekcie jednego dnia zalapalem sie na przepyszna salatke z owocow morza, ktorych ona wprost nie cierpi a ja przeciwnie przepadam. Moglbym tak dalej snuc opowiesc ale zdecyduje sie ja przerwac w tym miejscu i przejsc do sprwa ogolniejszych. Zaznacze ze wszystko odbylo sie w ramach ogolnej opieki zdrowotnej (do dyspozycji jest tez polprawatna i prywatna).
Ktos moglby mi zarzucic ze nie mozna porownywac helweckiej sluzby zdrowia z polska poniewaz ta pierwsza jest lepiej dofinansowana. Prawda, ale takze ona boryka sie z podobnymi problemami starzejacego sie spoleczenstwa, roznacych kosztow leczenia, coraz wiekszych skladek na ubezpieczenia zdrowotne, brakiem personelu medycznego. Jedna jest zasadnicza roznica. Jest o wiele lepiej zorganizowana a pieniadze lepiej zarzadzane przez system kilkudziesieciu prywatnych kas chorych. Calkiem niedawno zaproponowano utworzenie jednej narodowej kasy chorych, ktora mialaby byc remedium na wszystkie bolaczki szwajcarskiej sluzby zdrowia. Przeciwnicy tej chorej idei sprzeciwiali sie jej rozlepiajac plakaty z zarlocza swinka skarbonka - synonimem jednej, panstwowej kasy chorych. Zdrowy rozsadek Szwajcarow i ich umiejetnosc liczenia pieniedzy sprawily ze projekt przepadl w referendum.
Tekst ten dedykuje wlodarzom Narodowego Funduszu Zdrowia RP i jak zwykle polskim politykom.
Komentarze
Pokaż komentarze (9)