Annopol: вкрадена історія?

Annopol powstał na byłych gruntach wsi Rachów, która była wXVI iXVIIwieku własnością szlacheckich rodzin Rachowskich, Czyżowskich, Morsztynów i Tymińskich.

W roku1761Antoni Barnaba Jabłonowski(ówczesny właściciel miejscowości) otrzymał od polskiego królaAugusta III Sasaprzywilej miejski. Jabłonowski nazwał miasto na cześć swojej zmarłej żony Anny (Anno i "pol", zgreckiegopolis – miasto). Porozbiorach Polski, decyzją władz rosyjskich z lat1868-1870Annopol stracił prawa miejskie. Z dniem1 stycznia1996roku,Rada Ministrównadała miejscowości ponownie status miasta.

WXVII iXVIII stuleciu w miejscowości zaczęli osiedlać sięŻydzi. W1764 r. mieszkało ich tu 136, a w1787 r. 106, co stanowiło 44% ogółu mieszkańców. Z czasem następował wzrost liczebności ludności żydowskiej - w1897 r. w Annopolu mieszkało 575 wyznawców religii mojżeszowej, a w1921 r. 1251, co stanowiło 72,9% ogółu ludności. Podczas okupacjiniemieckiej utworzonogetto, którego mieszkańców wywieziono w1942 r. częściowo do obozów pracy przymusowej, a częściowo do getta wKraśniku i potem do obozu wBełżcu, gdzie zostali zamordowani. Żydzi w Annopolu mieli dwiesynagogi -starą inową i dwacmentarze -stary inowy^[2][3].

http://pl.wikipedia.org/wiki/Annopol

Грамота короля Августа III, разрешающая собирать две ярмарки в местечке Аннополе, недавно основанном княземъ Антониемъ Яблоновскимъ в его именіи, селе Глинникахъ. 1761. Сентября 8.

August trzeci, z Boїej іaski krуl polski, wielki xiaїe litewski, ruski, pruski, mazowiecki, їmуydzki, kijowski, woіyсski, podolski, inflantski, smo­leсski, siewierski i czernichowski, a dziedziczny xiaїe saski i elektor.

Oznajmujemy niniejszym listem, przywilejem naszym, wszem wobec i kaїdemu zosobna, komu o tem wiedzieж naleїy, iї wniesiona jest do nas proџba wielmoїnego xi№їкcia Antoniego Pruss Jabіonowskiego, wojewody poznaсskiego, marszaіka trybunaіu gіуwnego koronnego, abyњmy obywate­lom naszego miasta Anopola, teraz niedawnemi czasy od niego zaіoїonego, de novo erigowanego i fundowanego, gdzie dawniej byіa wieњ Hlinniki nad rzeczk№ Hlinniczk№, w wojewуdztwie Woіyсskiem a powiecie Јuckim leї№­cego, jego dziedzicznego, dla snadniejszego zgromadzenia i tamecznych oby-watelуw zapomoїenia siк, jarmarki dwa doroczne nadali i pozwolili. Jakoї tym listem i przywilejem naszym te dwa jarmarki do roku, pierwszy jar­mark walny szescioniedzielny na њwiкty Antoni de Padwa, w miesi№cu Czerwcu dnia 13, a drugi tygodniowy na Petra ruskiego, w miesi№cu styczniu dnia 27 poczynaj№ce siк, odprawowaж wiecznemi czasy postanawiamy, naz­naczamy i nadajemy, bez їadnej jednak pobliїszych miast i miasteczek na­szych przeszkody. Na ktуre jarmarki wolno bкdzie wszelkiej kondycyi i stanu wszystkim ludziom przyjeїdїaж i przychodziж, towary wszelakich gatunkуw przywoziж i one przedawaж, kupowaж, towar przemieniaж, kon­trakty rуїne stanowiж i inne handle przywodziж i odprawowaж...

Подлинникъ, написанный на листе пергамена, съ привешенною къ нему великою коронною печатью въ жестяномъ ящике, хранится въ собраніи документовъ, принадлежащемъ временной комимисіи для разбора древнихъ актовъ, № 302.

Перепрошую, панове, за такий текст. Це електронна копія з Архіву Юго-Запоадной Россіи, де подано королівський привілей на заснування Аннополя. Але не польського,  а українського. При перенесенні тексту побилися шрифти.

Суть питання: хтось бездумно поширив неправдиву інформацію про польське містечко Аннополь: грамота короля Августа стосувалася Аннополя на Волині. Тепер - це село Ганнопіль Славутського району Хмельницької області України. Помилка, певно ж не навмисна, але прикра.