15 obserwujących
92 notki
49k odsłon
  85   0

Streszczenie Ekonomiki Arystotelesa

Tytuł Ekonomika oznacza zarządzanie gospodarstwem domowym i pochodzi od greckiego „oikos” co oznacza dom, gospodarstwo domowe.  Dzieło jest podzielone na trzy księgi – Według badaczy tematu mają one różnych autorów. Niektóre wydania tego dzieła uwzględniają tylko pierwszą księgę, jest ona najprawdopodobniej spisanym przez któregoś z uczniów nauczaniem Arystotelesa (najczęściej podawany jest Teofrast). Dzieło pochodzi z III w p.n.e.


Księga I


Podzielona jest na 6 dość krótkich rozdziałów, które po kolej postaram się wam przybliżyć.


1.Ekonomika a polityka
Ekonomika i polityka łączą się i przenikają. Obie te nauki zajmują się domem i państwem. Różnią się one jednak od siebie – nauka o państwie obejmuje wiele rodzajów rządów, natomiast nauka o gospodarstwie ma do czynienia tylko z rządem jednostki (monarchią).
Państwo jest największym zespołem domów, pól i posiadłości, wystarczającym, by życie szczęśliwe prowadzić. Jeśli ludzie nie zdołają tego celu osiągnąć, to i wspólnota ich się rozprzęga. A przecież dla tego celu się łączą. Cel bowiem, dla którego rzecz każda istnieje i powstała, stanowi właśnie jej istotę.


2. Przedmiot ekonomiki. Części składowe gospodarstwa domowego
Częściami składowymi gospodarstwa domowego są człowiek i mienie. Mówiąc za Hezjodem, musi tu być „przede wszystkim dom i żona, i wół pług ciągnący.” Pierwsze jest bowiem zasadniczym warunkiem istnienia, druga nieodzowną towarzyszką wolnych.


3. Charakter i cele związku małżeńskiego
Natura sama stworzyła związek wspólnoty przede wszystkim między żeńskim a męskim rodzajem. Istota żeńska bez męskiej czy też męska bez żeńskiej nie może spełnić swego zadania, więc z konieczności wytworzyła się między nimi wspólnota. Kobieta i mężczyzna współpracują ze sobą nie tylko dla stworzenia życia, ale i dla wytworzenia dobrych warunków życia. Płodzenie dzieci nie tylko jest spełnieniem powinności przyrodzonej, ale zapewnia również korzyści, bo co rodzice w sile wieku robią dla swych niedołężnych dzieci, to znów, gdy oni sami zniedołężnieją na starość, świadczą to dzieci, które do sił doszły.
Bóstwo z góry przygotowało naturę obojga, i mężczyzny, i kobiety, do wspólnego pożycia. Istnieje bowiem między nimi różnica przez to, że właściwe im zdolności nie znajdują zastosowania we wszystkich takich samych wypadkach, lecz funkcje ich są w pewnych względach przeciwstawne, choć do tego samego celu zmierzają. (Uzupełniają się).


4. Wierność małżeńska
Pierwsze tedy prawo, jakie w stosunku do żony obowiązuje, to nie krzywdzić jej, w ten sposób bowiem i mąż nie doza krzywdy z jej strony. Mąż bezwzględnie nie powinien krzywdzić swej żony, jako szukającej u niego opieki, a od ogniska rodzinnego zabranej. A krzywdą taką ze strony męża są stosunki miłosne poza domem uprawiane.


5. Stosunek do niewolników
Pierwszą i najpotrzebniejszą własnością jest człowiek.  Dlatego trzeba przede wszystkim zaopatrzyć się w dobrych niewolników. Są dwa rodzaje niewolników: nadzorca i robotnik.
Powinno się im na na zuchwalstwa nie pozwalać, ale też ich nie drażnić. Nie skąpić szacunku tym których się do poważniejszych zadań używa, a ciężko pracującym zapewnić obfite pożywienie.  Wina nie należy dawać niewolnikom wcale, albo bardzo rzadko.
Trzy okoliczności wchodzą w grę w życiu niewolnika: praca, kara  i pożywienie. Jeśli się ich nie karze i nie daje im pracy, ale się ich żywi, to się rozzuchwalają. Najlepszy rodzaj niewolników, to tacy ani zbyt lękliwi, ani zbyt zuchwali. Należy wytknąć im pewien cel, wyznaczyć w nagrodę wolność. Będą ochotni do pracy, gdyż będą mieli przed sobą nagrodę i ograniczony czas niewoli. Trzeba też zabezpieczyć sobie ich wierność przez rękojmię, jaką dają zrodzone przez nich dzieci. Nie powinno się nabywać wielu niewolników tej samej narodowości.


6. Obowiązki pana domu. Struktura posiadłości, domu i budynków gospodarskich
Gospodarz domu powinien posiadać 4 właściwości przy prowadzeniu swego majątku:
-zdolność zdobywania majątku i zdolność strzeżenia majątku (inaczej byłoby to przelewanie wody sitem do dziurawej beczki)
-winien utrzymywać swój majątek w porządku i robić z niego właściwy użytek (bo do tego celu właśnie potrzebujemy majątku)
Wkłady w zagospodarowanie rozdzielać tak, by wszystkich naraz nie narażać na ryzyko (taka dywersyfikacja portfelu inwestycyjnego).
Nikt nie dba o obcy majątek równie gorliwie jak o swój własny. O ile to możliwe trzeba wszystkiego osobiście doglądać. Jest perskie powiedzenie „Oko pańskie konia tuczy” i Libijskie „najlepszym nawozem są ślady stóp pańskich.” Jeśli masz zarządcę i nie będziesz świecił przykładem, to on też nie będzie się starał. Niemożliwą jest rzeczą, aby zarządcy byli zapobiegliwi, gdy ich panowie nie wykazują zapobiegliwości.
Panowie powinni wstawać rano wcześniej niż domownicy, a kłaść się spać później, gdyż wyrabia to cnoty i jest pożyteczne dla gospodarstwa.

Lubię to! Skomentuj2 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura