Eli Barbur zdemaskowany

Po dzisiejszym wpisie Eli Barbura, który akurat dzisiaj nie usunął mi komentarza, nabrałem wątpliwości co do jego tożsamości.

Chwali Knuta Hamsuna - pisarza będącego orędownikiem hitleryzmu. Pisze o nim „ten naprawdę wybitny i wspaniały, norweski pisarz” – rozumiem, że można wielbić czyjąś twórczość nie zgadzając się z jego poglądami politycznymi - sam czasami to mam, ale czy w tym przypadku to nie jest zbyt daleko idący kompromis. Wczoraj w ciepłym sentymentalnym, wręcz austrowęgierskim tonie pisał o „naziolskiej” organizacji Jobbik. Bez przerwy pisze o nazistach, antysemitach, pogromach i to w stylu godnym raczej aryjskiego podrzutka niż przedstawiciela starożytnej kultury śródziemnomorskiej. Ciągle promuje ten prymitywny europejski atawizm skierowany przeciw Żydom, zaczepny ton -.to juz całkiem po aryjsku.A wezmy nawet image - ze zdjecia spogląda, ktoś raczej podobny do niemieckiego skina niż do np. Szmula  Ajchenbauma.  Zastanawiam się czy jego związki z Aryjczykami nie są zbyt głębokie i silne, czy nie przyjął już aryjskiego punktu widzenia jako swojego. Ba, wręcz czy w ogóle nie jest Aryjczykiem a udaje tylko filosemitę z myślą o jakichś niejasnych dla mnie w tej chwili korzyściach. Korespondent mediów polskich na Bliskim Wschodzie? Może to sie opłaca. No to by było nawet całkiem po kupiecku. 

Myśl ta przyszła mi do głowy, kiedy przechodziłem koło Jesziwy Chachmej Lublin, więc może coś w tym jest.