Blog
Wieści z Rosji
Marek Budzisz
Marek Budzisz dziennikarz historyk analityk
59 obserwujących 275 notek 538666 odsłon
Marek Budzisz, 20 lutego 2018 r.

Ruchy tektoniczne wśród rosyjskich oligarchów

1988 11 0 A A A

W rosyjskim biznesie zaczynają następować ruchy tektoniczne, które warto obserwować, bo zdaniem wielu obserwatorów zapowiadają one, w którą stronę pójdzie kraj po nadchodzących wyborach prezydenckich.

I tak Sergiej Galicki sprzedał pakiet kontrolny w sieci supermarketów Magnit, której był prezesem, założycielem i głównym akcjonariuszem. Za 30 % akcji spółki dostał, bagatela, 2,4 mld dolarów. Kwota może wydawać się astronomiczną, ale jest zaledwie częścią tej, na którą firmę wyceniano w roku 2014. Wówczas to jej rynkowa wartość szacowano na 25 mld dolarów, a pakiet założyciela firmy Forbes szacował na 8,3 mld dolarów, co sytuowało go w czołówce rosyjskich oligarchów. Przy czym, co warto odnotować Galicki nie jest typowym oligarchą. Jak piszą Nowoje Wremia ma, co prawda swój prywatny samolot, swój jacht, ale nie wykorzystuje nawet 20 % tych możliwości, jakie ma w związku z bogactwem i bliskością z rosyjską władzą. Mieszka na prowincji, w Krasnodarze i dotychczas cały swój wysiłek koncentrował w zarządzaniu siecią, którą założył i uczynił, w latach świetności jedną z największych na świecie (analitycy porównywali ją do Wal Mart, Tesco czy Target) oraz lokalnym klubem piłkarskim. Losy biznesu Galickiego są w pewnym sensie emblematyczne dla sytuacji gospodarczej współczesnej Rosji i dlatego warte zainteresowania. Po pierwsze trzeba odnotować, że jest to sieć lokalna, taka, która programowo trzymała się raczej na prowincji i z dala od najbogatszych miast, jakimi są Moskwa i Petersburg (te rynki to królestwo głównego jej lokalnego – tj. rosyjskiego konkurenta koncernu X5 Retail Group). Właściciel Magnitu uznał, że na tych najbardziej lukratywnych rynkach rozpocznie się bezwzględna rywalizacja między lokalnymi sieciami a przybyszami z Zachodu, wobec tego marże spadną i inwestowanie w bardzo a nawet niezwykle drogich lokalizacjach przestanie być opłacalne. Dziś już wiadomo, że się pomylił, bo Zachód po pierwszym okresie euforycznego inwestowania pohamował swoje apetyty i po 2008 roku już właściwie nie wchodzi do Rosji (mowa oczywiście o sieciach handlowych). Po drugie klientelą sklepów Galickiego była rosyjska klasa średnia, ale nie ta najbogatsza, ale średniacy z prowincji. I oni najbardziej po 2014 roku dostali po kieszeni. W rezultacie np. przychody firmy w roku ubiegłym, po latach chudych, wzrosły, o 6,7 %, ale konkurencji (silnej w Moskwie i Petersburgu) o ponad 20 %. Już choćby na tej podstawie gołym okiem widać jak silnie rozwarstwia się Rosja, jeśli chodzi o poziom życia. I perspektywy zmiany nie są wcale dobre. Co prawda wczoraj rosyjski odpowiednik GUS pochwalił się, że w styczniu dochody do dyspozycji Rosjan wzrosły pierwszy raz od października 2014 roku. Ale przy bliższej analizie okazało się to bujdą, bo w styczniu ubiegłego roku rosyjscy emeryci i renciści dostali jednorazową wypłatę w wysokości 5 tys. rubli. I tej kwoty rosyjski GUS postanowił w porównaniach nie uwzględniać, bo gdyby to zrobił, jak piszą dziennikarze, to w porównaniu ze styczniem roku ubiegłego dochody spadłyby o 5 %. A te zbiorcze dane statystyczne nie pokazują rozwarstwienia między prowincją a obydwiema rosyjskimi stolicami. Wracając jednak do Magnitu, to jak donoszą media jedną z powodów sprzedaży była też różnica zdań między Galickim a zagranicznymi inwestorami finansowymi. Ci ostatni chcieli wypłaty dywidendy, a Galicki myślał raczej o inwestowaniu w rozwój firmy. Takie inwestowanie bez dostępu do kapitału nie jest możliwe. A Zachód kapitału nie chciał pożyczyć, zaś lokalne instytucje finansowe zamiast dawać kredyty, wolały firmę po prostu kupić. Bo nabywcą pakietu kontrolnego okazał się państwowy bank WTB (prezes – Andriej Kostin). Bank nigdy nie zachwycał wynikami, a jego management, jak argumentują rosyjscy analitycy nie jest wcale sprawniejszy w zarządzaniu aktywami niźli dotychczasowy zarząd Magnitu, a aktywami handlowymi to już wcale. Ale ma jedną zaletę – jest zbyt duży, aby móc upaść i jako, że jest faktycznie państwową instytucją finansową (60% akcji w rękach Federacji Rosyjskiej) ma nieograniczony dostęp do pieniędzy. I chce realizować duże, ambitne projekty. A takie lubią na Kremlu. Już ogłoszono, że wespół z Pocztą Rosji bank kontrolujący olbrzymią sieć sklepów (16 tys.) zbuduje olbrzymią rosyjską platformę internetową. Na papierze wygląda to ładnie, a nawet musi wzbudzać zainteresowanie na Kremlu, bo Moskwa zaniepokojona jest, że rosyjski rynek e-handlu dziś kontrolują Chińczycy. Z połączenia dwóch państwowych gigantów może jednak nie wyjść gigantyczny sukces rynkowy. A zapomniałem dodać – Kostin pochodzi z rodziny pracownika KC KPZR, w latach osiemdziesiątych pracował w rosyjskiej misji dyplomatycznej w Wielkiej Brytanii, potem w rosyjskim MSZ a potem przeszedł „do bankowości”. Wiadomo też o nim, że kończył szkołę wywiadu. Może, dlatego żartuje się w Moskwie, że teraz Kostin i Bartnikow (szef FSB) budować będą największą rosyjską sieć handlową. Mówi się też o tym, że na decyzję Galickiego o sprzedaży akcji wpłynęło umieszczenie go na amerykańskiej liście przyjaciół Putina.

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Jestem byłym dziennikarzem (TVP - Puls Dnia, Życie, Radio Plus) i analitykiem. Obecnie w biznesie. Z wykształcenia jestem historykiem. Obserwuję Rosję, bo tam wiele się dzieje, a Polacy niewiele o tym wiedzą. https://www.facebook.com/Wie%C5%9Bci-z-Rosji-1645189955785088/

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • @kupczyk A stopniowanie przymiotników Pan opanował? Piszę większego, co nie znaczy przecież...
  • @bravo01 A w którym miejscu znalazł pan odpowiedź moim tekście, bo może coś przeoczyłem?...
  • @Susanna Kowalsky Chyba czyta Pani we własnych myślach.

Tematy w dziale Polityka