Stary Wdzydz powiedział mi - "nie zamieszczaj tej notki, bo cię Krewetki zjedzą". Ale myślę sobie - co mi tam. Bo ja lubię Renatę Rudecką-Kalinowską. I już.
Po pierwsze - pisze wiersze. Bardzo lubię poezję. Bo poezja to sztuka dla wtajemniczonych. Nie muszę rozumieć, ale doceniam. Taki na przykład Cherbert czy Gethe, a przede wszystkim Norwit. Albo Zombi. To dlaczego nie RRK? Dziś nawet dostała nominację do Wodzianna Trophy w kategorii poezja ("I ty za młodu nie dorżnięta, czyli Muza wizytuje saloon 24").
Z poezji RRK zauroczył mnie na przykład "Wierszyk turpistyczny" (obrazek obok; można kliknąć, żeby powiększyć). Był kiedyś w saloonie, a miejsce po nim zamieniło się nawet w mały kącik poezji, odwiedzany np. przez Weronkę czy Lemoniadowego.
Po drugie - lubię dyskusje. Chodzi mi nawet nie o to, w jaki sposób RRK dyskutuje, lecz jak zachowują się pod Jej wpisami Jej krytycy. Autorka bloga jest po części również autorką dyskusji. Eliminuje niektóre wpisy i dyskutantów, ale dba o to, by zachować te fragmenty, na których może się w charakterystyczny sposób poznęcać. A że komentatorzy cierpią na skłonność ofiarną (tzn. na chęć bycia ofiarą), to często robi się całkiem wesoło...
Po trzecie - mało nominacji. Wodzianna Trophy to wyróżnienie osobliwej natury, ma już prawie dwie setki edycji numerowanych, ale Renata bardzo niewiele razy dała powody do nominowania (nominacje można przejrzeć korzystając z taga "rrk"). Jak na autorkę tak płodną, to osiągnięcie. A naprawdę uważnie patrzę, za co by tu...
Po czwarte - mamy coś wspólnego. Nie wiem dokładnie co, ale jeden bloger wyraził publiczny i stanowczy pogląd, że RRK i Wodzianna to ta sama osoba.
Po piąte - jest uwielbiana. Ja, w swoim zamiłowaniu do Niej tylko odbijam światło bijące z innych blogów w saloonie. Bo o wielkości Renaty przekonuje (nie tylko mnie) ilość wpisów Jej poświęconych. Niekiedy na zasadzie "kto się czubi, ten się lubi" (co działa w przypadku tej relacji w jedną stronę, tzn. wielu blogerów daje wyraz swojej frustracji z powodu niespełnionej miłości). Nawet teraz wisi na SB jeden Agent wyznający miłość. Inny zaś bloger nie tak dawno zamieścił w saloonie notkę muzyczną "♫ Cały świat za tę noc z Renatą ♫". A czyż mogę kwestionować zdanie znaczącej części blogerów saloonu twenty-four?
A pieśń wspomnianą przytoczę za jednym blogerem.
Komentarze
Pokaż komentarze (105)