24 obserwujących
80 notek
146k odsłon
  710   0

Marie von Ebner-Eschenbach. Ocenzurowane aforyzmy

Gdy szlachetny człowiek stara się naprawić popełnioną niesprawiedliwość, dobroć jego serca ujawnia się najczyściej i najpiękniej.

Co durniowi po rozumnym? Ważną osobą jest dla niego inny dureń, który go dowartościowuje.

Gdzie zaczyna się próżność, kończy się rozsądek.

Nawet takimi, jakimi jesteśmy najczęściej, nie jesteśmy zawsze.

Dwie całkiem różne zalety mogą długo i zaciekle się zwalczać, aż do chwili, w której poznają, że są siostrami.

Zdarzają się sytuacje, w których nie wolno wierzyć ludziom skądinąd całkiem wiarygodnym. Na przykład hojnemu, gdy mówi o swych wydatkach, albo skąpemu, gdy mówi o wpływach.

Myśl o przemijalności wszystkich rzeczy ziemskich jest źródłem nieustannego cierpienia, ale też nieustannego pocieszenia.

Ludzie, którzy gonią za coraz większym bogactwem, żałując sobie czasu na korzystanie z niego, są jak głodni, którzy ciągle gotują, ale nie zasiadają do stołu.

„Podążać za myślą” to bardzo trafne określenie. Gonimy za nią, chwytamy ją, wymyka się nam i pogoń zaczyna się od nowa. Zwycięstwo należy w końcu do silniejszego. Jeśli jest nim myśl, nie daje nam spokoju, wciąż się wynurza, drażni, dręczy, drwi z naszej nieudolności przy chwytaniu jej. Jeśli natomiast siła naszego umysłu zdolna jest ją opanować, wtedy z zaciętych zapasów wynika uszczęśliwiająca, nieodparta więź na śmierć i życie, a pochodzące z niej potomstwo podbija świat.

Moralność uszlachetnia obyczaje, a obyczaje – moralność.

Także przyjmowania nowego szczęścia trzeba się nauczyć..

Autorzy, których plagiatują, nie powinni się skarżyć, lecz cieszyć. Las, z którego nie kradną drewna, nic nie jest wart.

Gdy ludzie prymitywni starają się ukryć przed nami tajemnicę, dowiadujemy się jej oczywiście, choćbyśmy mało mieli na to ochotę.

Kto przy dzieciach drwi lub kłamie, popełnia zbrodnię godną kary śmierci.

Mało zapalczywości, dużo serdecznego ciepła, rozum, wdzięk, naturalna ogłada, szacunek dla powagi, poczucie humoru – to składa się na bycie miłym.

Sprzeczność z prawem natury to tylko rzadko się zdarzające zadziałanie innego prawa natury.

Myśl nie może się przebudzić nie budząc innych.

Najbardziej nieznośni obłudnicy to ci, którzy każdą odczutą przyjemność z poczucia obowiązku niosą do chrztu.

„Pospolicie przyjęte” znaczy przyjęte przez pospolitych, a nierzadko również – nie do strawienia przez niepospolitych.

W ciągu życia wszystko traci swój urok i swoje złe strony; jednego tylko nie przestajemy się lękać – nieznanego.

Mąż, któremu żona wykaże, że się myli, zaraz zaczyna ją przekrzykiwać – chce i może dowieść, że zawsze musi śpiewać pierwszym głosem, choćby fałszywie.

Słabeusz gotów jest wyprzeć się nawet swoich zalet, jeżeli mogą wzbudzić sprzeciw.

W przypadku konfliktu obowiązków, wybierz ten, który trudniej wypełnić.

Pobudzająca książka – posiłek, który wzmaga głód.

Rozum i serce bardzo dobrze się zgadzają. Często jedno wchodzi tak dokładnie na miejsce drugiego, że trudno rozstrzygnąć, które z dwóch zadziałało.

W obliczu naszych złych cech możliwa jest tylko albo ciągła walka, albo haniebny pokój.

Chwała temu, co kocha tylko to, co mu wolno, i nienawidzi, co powinien.

Wielkich się podziwia, z subtelnymi miło przestawać.

Szanujcie oczywistości! Są one mądrością przez wieki nagromadzoną.

Pokora to niepodatność na zranienie.

Nie móc dokonać tego, co inni – rzecz do zaakceptowania. Już nie móc dokonać tego, do czego byłeś zdolny – rzecz rozpaczliwa.

Jakaż różnica między tym, jak się robi, a tym, jak się zrobi!

W każdej wielkiej radości obecna jest wdzięczność.

Ludzie, u których rozum i uczucie sobie dorównują, późno dochodzą do dojrzałości.

Gdyby myśli ludzi można było odczytać na ich czołach, nie byłoby życia towarzyskiego, a więzi rodzinne by się rozpadły.

Nuda panująca w książce wychodzi jej nieraz na dobre; krytyk wznoszący już miecz do ciosu zasypia, zanim uderzy.

Z zalet wrodzonych nie ma co być dumnym.

Wartość ludzi i rzeczy można ocenić dopiero wtedy, gdy się zestarzeją.

Życzliwy nie boi się nieżyczliwości.

Mało byśmy się trudzili, gdybyśmy nigdy nie podejmowali trudów zbędnych.

Nie tylko każdy Odyseusz znajduje swego Homera, również każdy Mahomet swoją Chadżidżę.

O radościach, które przeżyliśmy lub mamy nadzieję przeżyć, myślimy zawsze jako o niezmąconych.

I poeta, grafoman piszą krwią serdeczną, ale chodzi o jakość tego płynu.

Im dalej sięga nasza wiedza o Bogu, tym dalej Bóg się od nas oddala.

Wielkiemu poecie nie można brać za złe wysokiego mniemania o sobie. Temu, kto ze swego ducha stwarza ludzi, nie można odmawiać pewnego podobieństwa do Boga.

Skoro tylko moda się upowszechni, staje się przestarzała.

Przyroda bywa rozrzutna; nawet to, co z pozoru niepotrzebne koniec końców w niej się rodzi.

Najmniejszy błąd, którego się ktoś wyzbędzie pod naszym wpływem, daje mu w naszych oczach większą wartość, niż największe zalety, które zyskał bez naszego udziału.

Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale