Akwarela

Malarstwo jest moją pasją i miłością. A najbardziej niespełnioną miłością jest akwarela.

W akwareli zawiera się cała filozofia. Bo istotą malowania akwarelą jest umiejętność uchwycenia momentu, w którym należy zaprzestać malowania. Kiedy trzeba odłożyć pędzle.

To umiejętność podjęcia decyzji co musi pozostać niedopowiedzianym.

Sztuka akwareli to zatem sztuka samoograniczenia.

Akwarela oducza nas zachłanności. Pokazuje, że piękno jest w istocie tym, czego nie ma. Tym co istnieje tylko w wyobraźni. Akwarela uczy, że istota malarstwa tkwi w nas samych. Że zależy od naszej wrażliwości.

Akwarela to sztuka znajdowania radości w dochodzeniu do celu, a nie w dojściu do niego. Celem w akwareli nie jest bowiem osiągnięcie celu. Jest nieosiągnięcie go do końca.

Akwarela to farba wodna, farba niekryjąca. Nie można pociągnąć pędzlem drugi czy trzeci raz. Akwarelą maluje się tylko raz. Decyzje są nieodwracalne.

To technika słoneczna, optymistyczna, radosna. Przeźroczysta i ulotna jak uczucie.

Farby zlewając się czasem, pozostawiają miejsce przypadkowi.