Tajemnica Superniani

Małe wprowadzenie do terminologii..

Termin pedagogika pochodzi z języka greckiego i oznacza " kierowanie dzieckiem ". Początkowo słowo to odnosiło się tylko do praktycznej sfery działalności pedagogicznej. W późniejszych czasach za sprawą greckich sofistów zakres pedagogiki został poszerzony o sferę teoretyczną : refleksje nad warunkami, celami i skutecznością wychowania. Współcześnie pedagogika zajmuje się ogółem zjawisk wychowawczych.

WYCHOWANIE

Wychowanie w pedagogice, to wpływy celowe i zamierzone, pozostające w ścisłym związku z oddziaływaniem otoczenia. W procesie wychowania mamy do czynienia z wyraźnymi intencjonalnymi interwencjami wychowawczymi, zamierzonymi i świadomymi, przebiegającymi według z góry określonych celów i zadań.

Cała Polska zna Supernianie i jej metody na urwisów, ale czy uświadamiamy sobie co się za tym kryje ? Średnio...

Po obejrzeniu wielu odcinków programu doszłam do pewnych refleksji. To w jaki sposób działa słynna Pani Psycholog nie jest rewelacją. Są to metody kar i nagród. Innymi słowy jest to system zwany w psychologii behawioralnej wzmocnieniem pozytywnym i negatywnym. Studenci mają to wyjaśnione na psychologii ogólnej. Pragnę zauważyć, że nie mam na celu krytykowanie Superniani ponieważ jej metody przynoszą rezultaty, ale chciałabym zwrócić uwagę na jedną sprawę która kryje się za ujarzmianiem urwisów.

Chodzi o rodziców...

Wiele osób myśli, że Pani Dorota Zawadzka przyjeżdża do, tylko i wyłącznie, rozbrykanych dzieci. Tak nie jest. Przyjeżdża ona do rodziców którzy nie są w stanie zapanować nad swoją pociechą. Czy jest to wina dziecka, że jest takie a nie inne ? Nie. To rodzice wychowują swoje dziecko. Każda ich decyzja, każde zachowanie ma ogromny wpływ na charakter ich dziecka. Dziecko już w życiu płodowym gdy rozwiną się u niego narządy słuchu zapamiętuje dźwięki, głosy. Zapamiętuje smaki, wyrabia sobie gusta kulinarne. Nie jest to wymysłem, że dzieci podczas życia płodowego powinny słuchać muzyki. Gdy dziecko przychodzi na świat przez pewien okres czasu nie widzi, później są to plamy, kontury rozmytych przedmiotów. Nie widzi nas dobrze, ale słyszy. Rozpoznaje znajome głosy, dźwięki. Dlatego gdy ktoś nachyli się nad jego łóżeczkiem i zaczyna doń mówić, ono wyciąga ręce lub odwraca głowę. Można rzecz, że proces wychowania zaczyna się co najmniej od życia płodowego dziecka. Dziecko jest doskonałym obserwatorem. Przechodzi tzw socjalizację pierwotną. Możemy zaobserwować, że nie tylko bezpośredni kontakt rodzica z dzieckiem wpływa na jego zachowanie, ale także to co usłyszy lub zobaczy. Agresja u dziecka nie jest winą jego samego. Jest wynikiem błędu wychowawczego rodziców. Bardzo często dzieci są agresywne, niecierpliwe jeżeli tą agresje widzą u rodziców lub jej doświadczają. Agresja budzi agresje. Jeżeli dziecko zostanie uderzone przez rodzica w 90% zrobi tak w przypadku rodzeństwa, koleżeństwa lub nawet w przypadku rodziców. W dzisiejszych czasach wielu rodziców uważa, że ich rola sprowadza się do zaspokajania potrzeb fizjologicznych : nakarmić, ubrać, przewinąć, umyć, położyć spać. Jest to straszny błąd. Dziecko któremu nie poświęcamy czasu z którym nie rozmawiamy, nie okazujemy mu uczuć, musi w konsekwencji zwrócić na siebie uwagę. Płacze, krzyczy demonstruje swoje nieszczęście. Gry i oglądanie telewizji też nie mają pozytywnego wpływu na tworzącą się osobowość, ale to temat na inny post. Dziecko jest naszym partnerem. Ono myśli i rozumuje. Potrzebuje rozmów. Dziecko poznaje świat i zadaje trudne pytania i nie możemy na nie odpowiadać bajeczką. Między rodzicem a dzieckiem jest równomierna relacja. Odrzucamy relacje autorytarną, ale także odrzucamy relacje liberalną. Przyjmujemy relacje o której mówi personalizm humanistyczny. Dziecko jest podmiotem, partnerem. Nie krzyczymy nie bijemy, ale rozmawiamy, dyskutujemy. Jesteśmy jego przewodnikami w świecie. Aby mogło pojąć co jest moralne a co nie zgodne z wartościami panującymi w społeczeństwie musimy dać mu wzór musimy mu pokazać, powiedzieć.

Superniania jest właśnie osobą która przyjeżdża do rodziców i można zaryzykować stwierdzenia. Wychowuje ich do roli bycia odpowiedzialnym świadomym rodzicem.