PRZYMIERZE SZABLI I KROPIDŁA

,Francja 1898-1906

Logline: Młody urzędnik Republiki ma wprowadzić w życie nowe prawo o stowarzyszeniach i zlikwidować potęgę kongregacji. Odkrywa, że zarówno Kościół, jak i Republika prowadzą tajne kartoteki obywateli i toczą wojnę gazetami, w której prawda jest pierwszą ofiarą.

Bez pojedynków na szpady. Broń to ołów drukarski, donos na bibułce i spis inwentarza kościelnego. Paranoja bierze się stąd, że wszyscy czytają wszystkich.

BOHATEROWIE

- Lucien Vallon, 28 lat: Referendarz w Ministerstwie Kultów. Syn wiejskiego nauczyciela świeckiego. Idealista, wierzy w literę prawa z 1901 roku. Prawo mówi: wolność dla stowarzyszeń, ale kongregacje muszą prosić o autoryzację. Lucien ma sprawdzać, czy proszą.

- Ojciec Emmanuel Bailly, 56 lat: Przełożony Asumpcjonistów, szef imperium Bonne Presse. Wydawca La Croix i Le Pèlerin. Genialny propagandysta. Rozumie, że jeśli zabiorą mu szkoły, zostanie mu prasa. Jego hasło: "Dobra prasa to misja".

- Judith Weil, 24 lata: Korektorka i tłumaczka w Bonne Presse, z rodziny alzackich Żydów. Jedyna w redakcji, która po cichu czyta L'Aurore Zoli. Pracuje dla antydreyfusistów, bo to jedyna drukarnia, która ją zatrudniła.

- Kapitan Armand de Lestrade, 31 lat: Były uczeń kolegium Asumpcjonistów w Nimes. Oficer, katolik. Jego nazwisko jest na dwóch listach jednocześnie: na liście absolwentów u Bailly'ego i na tajnej liście oficerów-klerykałów sporządzanej przez Wielki Wschód.

- Victor Mercier, 48 lat: Szef Luciena, wolnomyśliciel, mason. Człowiek, który wprowadzi w 1904 roku zakaz nauczania dla wszystkich zakonów. Mówi: "Republiki nie obali król, obali ją zakrystian".

OTWARCIE - 14 STYCZNIA 1898, DRUKARNIA BONNE PRESSE, PARYŻ, 4:12 NAD RANEM

Ciemność. Mróz. Na ulicy Vaugirard stoi kolejka. Nie po chleb, po gazetę.

W środku huk. Maszyna rotacyjna Marinoni pluje farbą. Zapach gorącego ołowiu, nafty i wilgotnego papieru. Chłopcy z taczkami wożą czcionki. Na ścianie wielki krucyfiks i świeżo przyklejony plakat: wczorajszy J'Accuse...! Zoli z L'Aurore, przekreślony na czerwono: KŁAMSTWO ŻYDOWSKIE.

Judith koryguje skład. Tytuł na jutro: ZDRAJCA UNIEWINNIONY? FRANCJA ZDRADZONA!

Ojciec Bailly wchodzi z plikiem listów od proboszczów z całej Francji: "Proszę o 200 egzemplarzy Le Pèlerin więcej, parafianie chcą wiedzieć, kto naprawdę zdradził".

W tym samym momencie, dwa kilometry dalej, w Ministerstwie Wojny, generał Mercier dostaje inny plik. Ten sam papier, inne pismo. Donosy od nauczycieli świeckich: który proboszcz kolportuje La Croix, który oficer był na mszy.

Lucien patrzy na oba obiegi i po raz pierwszy rozumie: sprawa Dreyfusa to nie jest sprawa jednego kapitana. To jest model biznesowy. Nienawiść sprzedaje gazety.

STRUKTURA - 6 ODCINKÓW

Odc. 1: PAPIER

1898-1899. Szczyt afery Dreyfusa. Lucien trafia do komisji badającej majątek Asumpcjonistów. Odkrywa, że zakon w 50 lat podwoił majątek dzięki prasie. Bailly pokazuje mu siłę: "My nie mamy partii, mamy parafie".

Odc. 2: AUTORYZACJA

1901. Wchodzi prawo Waldeck-Rousseau. Każda kongregacja musi prosić państwo o pozwolenie na istnienie. Większość prosi. Asumpcjoniści odmawiają. Lucien jedzie zamykać ich kolegia. W Nimes znajduje szafę z teczkami absolwentów-oficerów.

Odc. 3: FISZKI

1902-1904. Rząd Combesa wygrywa wybory. Zaczyna się Affaire des Fiches. Loże masońskie na zlecenie Ministerstwa Wojny zbierają informacje, kto chodzi do kościoła. Lucien dostaje zadanie: zweryfikować 20 tysięcy fiszek. Wśród nich jest nazwisko Lestrade'a i... jego własnego ojca, nauczyciela, który posłał go kiedyś na katechezę.

Odc. 4: SZKOŁA

Lipiec 1904. Prawo Combesa zakazuje nauczania wszystkim zakonom. Zerwanie konkordatu z Watykanem. Na murach drukarni Bonne Presse pojawia się nowy portret - nie Leona XIII, ale Piusa X. Twardy, chłopski papież, który mówi "non possumus". Bailly: "Skoro nie możemy uczyć, będziemy męczennikami".

Odc. 5: ROZDZIAŁ

1905. Prawo o rozdziale Kościoła od państwa. Koniec budżetu na kler. Zaczyna się inwentaryzacja. Żandarmi wchodzą do kościołów spisywać kielichy. Lucien musi asystować. W Bretanii tłum barykaduje kościół. Judith pisze o tym dwa artykuły: jeden dla La Croix - "Męczeństwo", drugi anonimowo dla L'Humanité - "Farsa".

Odc. 6: INWENTARYZACJA

Luty 1906. Mała parafia w Owernii. Ostatni kościół do spisania. Proboszcz odmawia otwarcia tabernakulum. Lucien ma wezwać wojsko. Lestrade, już wyrzucony z armii za fiszki, staje po stronie proboszcza. W środku nie ma złota. Są tylko metryki chrztu, w tym metryka samego Luciena.

Ostatnie ujęcie: 1907. Lucien nie pracuje już w ministerstwie. Pracuje w kiosku. Sprzedaje wszystkie gazety jednocześnie: La Croix, L'Aurore, Le Pèlerin. Każdy klient kupuje tylko jedną. Nikt nie kupuje dwóch.