PRZYMIERZE SZABLI I KROPIDŁA alternatywnie

Nowe założenie thrillera: W wojnie gazet o Sprawę Dreyfusa prasa odkrywa, że kłamstwo sprzedaje się lepiej niż prawda. W 1899 roku ktoś odkrywa, że morderstwo sprzedaje się jeszcze lepiej. Każda strona zaczyna używać trupów jako argumentu.

3 CIAŁA, KTÓRE NAKRĘCAJĄ PARANOJĘ

Ciało 1 - Kolporter. Czerwiec 1899, Sekwana pod Paryżem.

Antoine Delcourt, 17 lat, roznosi Le Pèlerin po parafiach. Znaleziony w wodzie z ustami zaszytymi drutem introligatorskim i z wetkniętym w gardło numerem La Croix z nagłówkiem "Żydzi przeciw Francji". Prasa katolicka pisze: "Zamordowany przez anarchistów i Żydów". Prasa republikańska pisze: "Asumpcjoniści zabili własnego chłopca dla nakładu". To scena otwierająca zamiast drukarni.

Ciało 2 - Donosiciel. Październik 1902, Troyes.

Louis Paoli, świecki inspektor szkolny. To on od 1901 roku pisze fiszki dla Wielkiego Wschodu o nauczycielach-zakonnikach. Znaleziony powieszony w swojej szkole, na tablicy kredą napis: JUDAS. Oficjalnie samobójstwo. Nieoficjalnie - pierwsza ofiara zemsty "szabli i kropidła". Lucien rozumie wtedy, że prawo z 1 lipca 1901 roku, które dało wolność stowarzyszeniom, ale kazało kongregacjom prosić o autoryzację na każdy dom, stworzyło czarną listę adresów do pacyfikacji.

Ciało 3 - Poseł. Prawdziwe. 8 grudnia 1904, Paryż.

Gabriel Syveton, poseł nacjonalistyczny, lider antydreyfusistów, człowiek który wytropił aferę fiszek i uderzył ministra wojny w twarz w Izbie. Znaleziony martwy w swoim gabinecie. Żona mówi: morderstwo. Policja mówi: samobójstwo. Cały Paryż mówi: zabiła go masoneria albo Watykan. To jest historyczny fakt - jego śmierć nigdy nie została wyjaśniona. W naszym serialu to jest moment, gdy Lucien przestaje wierzyć w przypadki.

NOWI BOHATEROWIE / NOWE ROLE

Lucien Vallon już nie jest tylko urzędnikiem. Jest śledczym od brudnej roboty. Nosi w teczce dwie listy: legalną listę majątków kościelnych do zinwentaryzowania i nielegalną listę oficerów z loży. Wie, że posiadanie obu to wyrok.

Judith Weil staje się celem. Po Ciele 1 ktoś zaczyna nasyłać do Bonne Presse listy z pogróżkami z cytatami z Talmudu. Ona wie, że ktoś w redakcji La Croix sam je pisze, żeby podkręcić sprzedaż. Kiedy próbuje to ujawnić, ktoś podpala jej korektę.

Kapitan Lestrade nie jest już tylko figurantem. Po aferze fiszek wyrzucony z armii. Wraca do kolegium Asumpcjonistów jako "ochroniarz". Tworzy bojówkę młodych katolików, która ma bronić kościołów przed inwentaryzacją. Mówi: "Skoro Republika ma policję, my będziemy mieć zakrystię".

STRUKTURA Z MORDERSTWAMI - 6 ODCINKÓW

Odc. 1: PAPIER I DRUT

1899. Zamiast sceny w drukarni - wyławianie ciała kolportera. Ojciec Bailly każe Lucienowi, który przyszedł spisać majątek drukarni, napisać akt zgonu jako "wypadek przy pracy". Lucien odmawia. Bailly: "Panie Vallon, my wydajemy 400 tysięcy egzemplarzy Le Pèlerin tygodniowo. Każda śmierć męczennika to 50 tysięcy więcej".

Odc. 2: AUTORYZACJA

1901-1902. Lucien zamyka kolegia. W jednym znajduje dziennik Paoliego z nazwiskami zakonników. Kilka dni później Paoli wisi. Komisarz mówi Lucienowi: "Niech pan tego nie rusza. To polityka". Lucien rozumie, że prawo o stowarzyszeniach stworzyło rynek płatnych donosów.

Odc. 3: JUDAS

1902-1903. Rząd Combesa. Lucien trafia do sekretnej komórki w Ministerstwie Wojny, gdzie przepisuje fiszki. Odkrywa system: ksiądz donosi na oficera, nauczyciel donosi na księdza. Każdy ma teczkę na każdego. Judith dostaje anonim: "Wiemy, że jesteś Żydówką". Ktoś wybija jej okno kamieniem owiniętym w stronę z La Croix.

Odc. 4: POLICZEK I GAZ

1904. Syveton uderza generała André w parlamencie i ujawnia aferę fiszek. Cały rząd Combesa upada. Tej samej nocy Syveton zostaje znaleziony martwy. Lucien jest ostatnim, który go widział żywego. Był u niego, żeby odkupić fiszki z nazwiskiem ojca. Teraz jest głównym podejrzanym. Pius X na zdjęciu, które wisi w komisariacie, patrzy na niego surowo. Nowy papież nie chce żadnego porozumienia.

Odc. 5: INWENTARYZACJA

1905-1906. Prawo rozdziału Kościoła od państwa. Państwo wchodzi do kościołów spisywać kielichy. Ludzie się barykadują. W jednym z kościołów w Owernii dochodzi do strzelaniny. Bojówka Lestrade'a i żandarmi. Ginie ministrant. Lucien musi wpisać go do protokołu jako "przedmiot liturgiczny nr 47".

Odc. 6: ARCHIWUM

Finał. Lucien znajduje w archiwum Bonne Presse dowód: wszystkie trzy morderstwa zostały opisane ZANIM się wydarzyły. Ktoś w redakcji pisał nekrologi na zapas, żeby mieć gotowy numer. Morderca nie jest ani masonem, ani księdzem. Jest dziennikarzem. Człowiekiem, który zrozumiał, że w kraju, gdzie wszyscy czytają gazety, nie trzeba wygrywać wyborów. Wystarczy codziennie decydować, kto jest zdrajcą.

Ostatnia scena: 1906, kiosk. Lucien sprzedaje gazety. Na pierwszej stronie Le Pèlerin - jego własne zdjęcie z podpisem: "Były urzędnik Combesa przeszedł na katolicyzm". Na pierwszej stronie L'Humanité - jego własne zdjęcie z podpisem: "Były klerykał zdemaskował Watykan". Oba kłamią. Oba się sprzedają.