TEREN OCZYSZCZONY

Pałac Zimowy, plakat Deni "Lenin oczyszcza ziemię", kadry Czeka, morderstwo Rasputina, strajki w Putiłowie

LOGLINE:

Piotrogród, 1916-1918. Polak, stenograf Rządu Tymczasowego, który uwierzył że rewolucja może być bez krwi, odkrywa że dekrety o pokoju i ziemi to tylko przykrywka. Nowa władza nie chce zdobyć Pałacu Zimowego. Chce wyczyścić ziemię z ludzi.

ŚWIAT:

Rosja która nie przegrała wojny na froncie, tylko w magazynach i kolejkach po chleb. Wizualnie - wszystko brudne, zimne, przeludnione. Pałac Zimowy świeci jak wyspa. Kontrast między faryzejskim językiem rewolucji a błotem Newy, gdzie topią Rasputina.

Motyw przewodni: plakat propagandowy. W każdej instytucji wisi inny, ale zawsze Lenin z miotłą. Z czasem na plakacie pojawiają się nowe "nieczystości" do wymiecenia.

BOHATEROWIE:

JAN ZALESKI (32) - inżynier z Zakładów Putiłowskich, wychowanek dyrektora Jasiukowicza. Po śmierci Jasiukowicza przeniesiony do Piotrogrodu jako stenograf Rady. Wierzy w komitety, samorząd, rewolucję bez cara i bez terroru. Nasz przewodnik.

ZOFIA (26) - robotnica z Putiłowa, prowadzi strajk głodowy z 23 lutego. Potem w Sowietcie Piotrogrodzkim. Kocha Jana, nienawidzi jego wiary w papiery.

FELIKS DZERŻYŃSKI / "ŻELAZNY" (40) - szef Czeka. Nigdy nie podnosi głosu. Mówi dokładnie to samo co Lenin w cytacie z III Kongresu Sowietów o "nowym typie państwa bez gwałtu", tylko w jego ustach to brzmi jak wyrok.

KIERENSKI - w mundurze, cały czas na scenie. Człowiek który myśli że jeszcze rządzi.

LENIN - prawie go nie widzimy. Tylko na plakatach, w cytatach, w odczytywanych protokołach. Jak duch.

STRUKTURA - 3 AKTY:

AKT I - DEKOMPOZYCJA [Zima 1916 - Luty 1917]

Otwieramy końcem. Noc, Pałac Zimowy zdobyty, ministrowie Rządu Tymczasowego siedzą na podłodze w Twierdzy. Jan wśród nich, trzyma swoje stenogramy. Przesłuchuje go młody czekista. Pyta: "Kiedy zrozumiałeś że to się już rozpadło?"

Cofka do 1916. Jan stenografuje wizytę Cara w Putiłowie. Widzi kolejki, pusty sklep, komitety które robią robotę państwa. Jest morderstwo Rasputina w pałacu Jusupowa - Jan jest tam jako techniczny, widzi całą farsę z zatrutym winem, strzałami Puryszkiewicza i topieniem w Newie. Rozumie: car stracił nawet swoich. Centralna władza nie istnieje.

Kulminacja Aktu: 18-23 lutego. Racjonowanie chleba. Strajk Putiłowa. Milczący marsz 90 tys. ludzi. Jan widzi jak regimenty które miały strzelać, nocą z 26 na 27 przechodzą na stronę tłumu.

AKT II - RADOŚĆ [Marzec - Październik 1917]

Euforia. Car abdykował, nikt go nie broni. Rząd Tymczasowy w Pałacu Zimowym. Jan wierzy że to się udało. Rosjanie zaczęli rządzić się sami.

Ale w tle narasta drugi dźwięk. Wraca Lenin. II Zjazd Rad, Dekrety o pokoju i ziemi. Jan stenografuje "faryzejskie przemówienie" z 18 stycznia 1918 - u nas pada ono wcześniej, jako obietnica. Na korytarzach Pałacu pojawiają się nowi ludzie - kadry Czeka. Fotografują wszystkich. Proszą o listy obecności.

Paranoja: Jan odkrywa że jego stenogramy z Rządu Tymczasowego są przepisywane i fałszowane. Znikają fragmenty o autonomii dla Ukraińców, Bałtów. Zostają tylko fragmenty o "oczyszczeniu z klas kierowniczych". Zofia mówi mu: "Oni nie chcą przejąć państwa. Oni chcą zbudować nowe, na terenie oczyszczonym."

AKT III - OCZYSZCZANIE [25 października 1917 - styczeń 1918]

Pałac Zimowy zdobyty drugi raz. Tym razem naprawdę. To co w akcie I było retrospekcją, teraz widzimy naprawdę. Ministrowie aresztowani.

Jan trafia do siedziby Czeka. Ten sam pokój gdzie Dzierżyński czyta mu jego własne tłumaczenie cytatu Lenina: "Teraz wszystkie cuda techniki stały się dziedzictwem wszystkich ludzi... żaden talent nie zostanie wykorzystany jako środek gwałtu". I pyta: "To pan to tłumaczył? Piękne. Przyda nam się pan do plakatów."

Ostatnie ujęcie: Jan siedzi w skadrowanej grupie. Czeka. Wszyscy patrzą w obiektyw. Fotograf każe im się nie ruszać. Za fotografem stoi nowy stenograf. Zapisuje ich nazwiska. Koło się zamyka.

Napisy końcowe na tle plakatu Deni - miotła Lenina zamiata coraz szybciej, a pod nią pojawiają się nowe twarze.