Nieprzystawalność.

Na bezrobociu; listopad 1994 r.

Ludzie na przestrzeni swoich dziejów potrafili być okrutni

Ludzie na przestrzeni swoich dziejów potrafili być okrutni, bezwzględni, zarówno w wymiarze indywidualnym jak i zbiorowym. Grupy, plemiona, społeczności, państwa napadały na siebie, podbijały sąsiadów, zawłaszczały ich obszary, materialne dobra, czyniły innych ludzi niewolnikami. Również bezwzględnie odnosiły się do jednostek, także do swoich obywateli. Ich sądy często były okrutne, emocjonalne, niesprawiedliwe. Ten, kto był inny, inaczej myślał, głosił inne idee, inaczej się zachowywał, dokonywał innych, nieoczekiwanych i niezrozumiałych dla społeczności, w której żył wyborów, był napiętnowany. Nie inaczej było z narodem żydowskim. Dwa tysiące lat temu na Chrystusie skupiła się nienawiść, gdyż był inny, głosił inne od obowiązujących w ówczesnym państwie żydowskim religijne idee. To starcie niewyobrażalnych: dobroci i okrucieństwa, idei dobra i idei zła, tego dualizmu człowieczej natury wryło się w pamięć bezpośrednich świadków i poprzez nich w pamięć innych ludzi, stało się zaczątkiem kultu dobra i oporu wobec idei zła, zostało zapisane i przekazane przyszłym pokoleniom Idee miłości bliźnich i Boga głoszone przez Chrystusa były tak piękne, wzniosłe, tak uczłowieczały rodzaj ludzki, że nie tylko zapadały głęboko w serca części jego słuchaczy, ale wywołały przemożną chęć ich obrony, obrony nawet za cenę doznawania prześladowań i utraty życia i nabierały wymiaru religijnego. Okrucieństwo wobec Chrystusa zostało zapisane, zapamiętane, a pamięć o nim rozpowszechniła się wśród ludów, które przyjęły wiarę chrześcijańską i utrwaliła mocniej od innych tego typu okrutnych wydarzeń.

Chrystus i jego idee dobra pomimo jego fizycznej klęski, pomimo jego śmierci w potwornych katuszach zwyciężyły. Pamięć o Chrystusie, mędrcu, proroku, nauczycielu, o jego filozofii, o głoszonej przez niego idei dobra i tolerancji wobec „innych”, cokolwiek by to słowo oznaczało, o potrzebie przebaczania trwa już trzecie tysiąclecie.

Religijny wymiar zdarzeń powodował, że stosowano i stosuje się niestety nadal zbiorową wobec Żydów odpowiedzialność. Traktuje się ich jako bogobójców. Do tej winy dołącza się wszystkie inne winy, czasem tylko prawdziwe a przeważnie wydumane. Do dziś swoje grzechy, nieudolności, nieszczęścia tłumaczy się wpływem „winowajców” Żydów. Ludzie lubią proste sytuacje, proste rozwiązania, proste oceny, proste i jednoznaczne opinie. Najprostszym, najłatwiejszym, najbardziej prymitywnym sposobem uwalniania się od swoich kompleksów, frustracji jest obwinianie innych. Inności zawsze budziły lęki, wrogość. Inności były i są przyczynami różnorakich nieszczęść, wojen, w tym wojen religijnych.. Są to odczucia wręcz atawistyczne, pierwotne. Zwierzęta odrzucają osobniki inne od siebie. Dzieci w szkole wyśmiewają się z koleżanek czy kolegów, którzy są od nich inni. Dziś, we współczesnym świecie w dalszym ciągu inności budzą uczucia niepokoju, niechęci i nienawiści. Człowieczeństwo: rozsądek, otwartość, miłość w dalszym ciągu przegrywa zbyt często z tymi atawistycznymi negatywnymi odczuciami

Na bezrobociu, listopad 1994r

Na przestrzeni dziejów było wiele nieszczęść

Na przestrzeni dziejów było wiele nieszczęść. Nieszczęściem Żydów jest to, że okrutne wydarzenie sprzed 2 tys. lat zostało utrwalone, rozpowszechnione i weszło do świadomości milionów ludzi. Jezus – Żyd został okrutnie maltretowany i zamordowany przez konkretnych ludzi, przez jego rodaków, co było przeżyte i zapamiętane przez Żydów- pierwszych chrześcijan i co zostało zapisane przez ewangelistów, co stało się świadomością religijną, co wtargnęło do świadomości następnych wyznawców religii chrześcijańskich nieporównanie mocniej niż inne okrucieństwa.

Chrześcijaństwo jest tak naprawdę szczepem, odgałęzieniem żydowskiej religii, żydowskiej wiary w jednego Boga, wywodzi się z niej, ma wspólne korzenie. Ponieważ chrześcijaństwo nie przetrwało wśród narodu żydowskiego, Żydzi są postrzegani nie jako protoplaści religii chrześcijańskiej, jako rodacy Chrystusa, rodacy ofiary, lecz jako rodacy jego oprawców, rodacy bogobójców. Do dziś w świadomości niektórych osób, nie tylko chrześcijan funkcjonuje hiper zbiorowa odpowiedzialność Żydów obejmująca całą nację i wszystkie jej pokolenia. Niekiedy wydaje się jakby skupiła się na nich wszelka nienawiść europejskiego świata, również za wszystkie inne okrucieństwa ludzkiego rodu.

Intencją powyższych wywodów nie jest w żadnym wypadku podważanie istoty chrześcijaństwa, ale próba wytłumaczenia tak silnego zjawiska antysemityzmu, jego korzeni, zjawiska, które sprzeniewierza się idei chrześcijaństwa, nauce Jezusa, by miłować wszystkich bliźnich.