Na bezrobociu, listopad 1999 r.
Jeszcze do niedawna nie dowierzałem opiniom, które głosiły, że polityka z gruntu i z założenia jest brudna. Uważałem je, razem ze „spiskowymi teoriami dziejów” za popularne, uproszczone tłumaczenie trudnej do percepcji rzeczywistości. Odpowiadałem kolegom, że w polityce, tak jak w każdej innej dziedzinie ludzkiej aktywności funkcjonują ludzie uczciwi, z czystymi intencjami, których celem działania jest dobro kraju, społeczeństwa, obywateli i ludzie nieuczciwi, którzy kierują się tylko własnymi interesami, a dobro wspólne jest dla nich hasłem prawie abstrakcyjnym. Wydawało mi się nawet, że ponieważ do polityki trafiają ludzie z posłannictwem, z ideą służenia społeczeństwu i krajowi, to tych nieuczciwych osób jest w życiu politycznym proporcjonalnie mniej niż w innych sferach społecznego życia. Dziś wiem, że się myliłem i choć nadal uważam, że część polityków jest uczciwa to jednak udział zła, egoizmu, pazerności, kierowania się wyłącznie własnym interesem jest równie duży, a chyba nawet większy jak gdzie indziej i uprawnia do bardzo złej oceny klasy politycznej. Niestety ludzie też często gubią się, nie potrafią rozróżnić tych uczciwych i tych nieuczciwych, ulegają politykierom, którzy nagminnie stosują prostacką lub perfidną i cyniczną taktykę przerzucania swoich ułomności, podłości, ignorancji na innych. Również w pewnym stopniu realizują się spiskowe teorie. Okazuje się, że jednak są powiązania świata polityki ze światem przestępczym Jeszcze dziś funkcjonują i mają się świetnie, są powiązani z dzisiejszą polityczną i gospodarczą elitą lub ją stanowią dawni pracownicy Urzędu Bezpieczeństwa, Wojskowych Służb Informacyjnych i sowieccy agenci.
Komentarze
Pokaż komentarze