KULTURA SŁOWIAŃSKA HOLISTYCZNA A KULTURA SEMICKA ANALITYCZNA
W tekście tym chcę rzucić kilka osobistych spostrzeżeń odnośnie rodzimej kultury polskiej, w tym porównawczo na tle obowiązującego obecnie w Polsce obcego modelu kulturowego.
Warto zauważyć różnicę:
Filozoficznym elementem założycielskim rodzimej polskiej kultury słowiańskiej jest to, że przyroda jest holistyczną całością, systemem, że wszystkie przedmioty i zjawiska w przyrodzie mają w niej swoje, właściwe dla siebie, miejsce - są żywe, posiadają biesa, który jest ich rozumnym aspektem osobowym, a nie tylko ślepą siłą poruszającą (zachodnim demonem).
Pierwotna rodzima kultura Słowian jest raczej holistyczna (traktowanie ciała, organizmu człowieka, jako całość - świadczy o tym wykorzystywanie magii, która jest psychologicznym elementem wpływu leczniczego na organizm żywy, a dopiero potem przechodzenie do analizy schorzeń, dolegliwości i części ciała człowieka, układów, narządów itd.) - mimo, że dość odległa od znacznie bardziej obudowanej teoriami somatycznej holistycznej starożytnej kultury chińskiej lub indyjskiej, lub innych mniej znanych kultur tego typu – afrykańskiej, polinezyjskiej, południowoamerykańskiej itp.
Kultura holistyczna Słowian nie została zniszczona, lecz pozostaje obecnie w stanie uśpienia – pojawia się niespodziewanie wtedy, gdy Polak-Słowianin w przebłysku świadomości zauważy, że poza obszarem kultury oficjalnej w Polsce (analitycznej, semickiej) istnieje coś więcej – własne rodzime podejście do życia, nauki i wiedzy, oparte na odczuciach harmonii, symetrii, proporcji, hierarchii, ładu, porządku wewnątrz i zewnątrz organizmu, rodziny, rodu i przyrody (coś pasuje i coś nie pasuje do równowagi przyrody jako holistycznej całości), a nie na słowach, pojęciach, terminach, teoriach i ideologiach.
Ale jest tutaj pewien szkopuł – trzeba do tego odrzucić semicko-chazarską ideologię sukcesu, przepychania się łokciami do przodu, wąskiego zainteresowania tylko karierą i pieniędzmi - ubóstwo i upośledzenie fizyczne, intelektualne i psychiczne.
Jest w tym problem, bo wpajany Słowianom obcy model życiowy sprawia, że mało kto obecnie chce widzieć siebie tylko jako element większej całości, przyrody, społeczności i społeczeństwa, który jest na swoim miejscu czymś jak koło zębate w maszynie – wypełnia swoją funkcję i rolę, jest fachowcem i autorytetem na skalę lokalną, a osobiste pasje realizuje obok, poza tym.
W obszar semickiej kultury analitycznej Słowianie weszli wraz z najazdem judeo-chrześcijaństwa.
Umożliwiło to tworzenie i budowanie przez człowieka skomplikowanych konstrukcji, np. architektonicznych - w oparciu o logikę analityczną.
Warto jednak zauważyć, że przyroda działając holistycznie buduje konstrukcje o wiele bardziej misterne.
Judeo-chrześcijańska kultura semicko-chazarska zabijała słowiańskie zielarki po prostu z powodu braku możności przetłumaczenia skutecznej kultury holistycznej Słowian na obcy semicki analityczny model nauki medycznej (o skuteczności kultury słowiańskiej świadczy rozrost i prężność demograficzno-terytorialna dawnych Słowian – poprzez zasiedlanie pustek – Słowianie nie byli wojowniczymi koczownikami).
--


Komentarze
Pokaż komentarze (3)