Wraz z upływem czasu ujawniany jest coraz szerszy zasób informacji na temat naszej rzeczywistości i rozmaitych uwarunkowań aktorów pojawiających się na scenie politycznej. Rosną też nasze mozliwości właściwej oceny ich zachowań.
Najczęśtszym obiektem moich analiz są relacje. Relacje kryją sięjednak za interakcjami, więc ich struktury są niejawne i trudne do opisania. Kiedyś pisałem o sojuszu filistra z burtactwem , który doprowadził do dwóch kadencji rządów PO. Teraz spójrzmy na sojusz, który stanowi podstawę istnienia tzw. III RP, pod kątem czynnika który łączy środowiska wspierające tę formę rządów. Czynnikiem tym, jak nie tridno się zorientować jest nienawiść, która ma jednak znacznie głębsze i wcześniejsze korzenie.
Otóż warstwa rządząca w peerelu opierała się na wsparciu Sowietów i zniewoleniu narodu. Powodowało to wyobcowanie tej lumpenelity i pociągało za sobą tworzenie przez tę elitę narracji, która by ich rządy usprawiedliwiała. Ktoś musiał tym ciemnym, narodowym i katolickim motłochem, który nie potrafił zrozumieć dziejowej konieczności i wiatrów historii, rządzić. Im bardziej naród był oporny tym większą budził nienawiść komunistów.
W latach 1980 -1989 elity komunistyczne przeżyły kilka szoków. Najpierw bunt Solidarności, który zakwestionował słuszność ich wyboru i uzasadniającej ten wybór narracji, częśćiowo zniwelowany stanem wojennym.Ale potem kolejny szok związany z pierestrojką i koniecznością podzielenia się władzą, co odnowiło uprzednio żywiony resentyment skierowany przeciwko temu motłochowi, bo pokazywało jawnie błędność założeń na których bazowała owa wyższościowa narracja komunistycznej lumpenelity.
Po roku 1989 elita komunistyczna zawarła sojusz z lewicą postsolidarnościową, który zyskał uzasadnienie w ideologii demoliberalnej, która dawała stronom umowy komfort ideologiczny na bazie opinii, że każdy ma swoją rację i że nie należy wyborów innych radykalnie kwestionować.
Nie wszyscy ten sojusz akceptowali, ale choć strona patriotyczna nie miała początkowo środków, by realizować swoją politykę, to znajdowała luki w systemie, które wykorzystała do wskazania niezgodności systemu z demokracją i podważania legitymacji systemu postkomunistycznego do rządzenia. W roku 2005 dotychczasowy system władzy został podważony i nastąpił szok, który został szybko zneutralizowany dzięki połączeniu sił komunistów i postkomunistów i zmasowanej propagandzie, która podniosła poziom emocji prowadzących do utraty władzy przez patriotów w r. 2007. System postkomunistyczny umocnił się i rozwinął emocjonalnie przez dwie kadencje walki z opozycją, tworząc przemysł pogardy i pedagogikę wstydu, którą bombardował społeczeństwo. Obie strony umowy postkomunistycznej znalazły sobie mecenasa w postaci lewicowo-liberalnych elit Unii Europejskiej i stworzenia wspólnej narrracji "proeuropejskiej". Pojawiła się nowa narracja o nieuchronnośći zaniku państw narodowych i konieczności stworzenia eurofederacji pod brukselsko-berklińskim patronatem.
Resentyment antypolski mógł sie wznieść na kolejny wyższy szczebel.
Jeżeli popatrzymy na totalopozycję i jej zwolenników, to można tam rozróżnic kilka grup: skurwysynów, głupców i głupich skurwysynów.
Zdrada polskiej racji stanu, niezależnie czy na rzecz jednego mecenasa czy innego, Sowietów czy Unii, jest, strukturalnie patrząc, zdradą stanu karaną szubienicą. Wsród skurwysynów wybierających tę opcję dominują byli komuniści, dla których mentalności jest to wybawienia przed obowiązkami przynależnymi Polakowi.
Jest też kategoria zwykłych pozytecznych głupców bezmyślnie popierających tę opcję, takich jak pani Ochojska, którzy błędnie sądzą, że oferta jaką ma totalopozycja, oferta sprowadzająca się do pozbawienia władzy PIS, ma jakikolwiek sens i polityczną czy cywilizacyjną przyszłość.
Wydaje się jednak, że dominuje tu kategoria, którą możnaby określić jako głupich skurwysynów, zapatrzonych w swój własny mały interes i nieświadomych oczywistych skutków takiego wyboru.
A skurwysynów nie trzeba długo szukać, sami się ogłaszają:
https://wpolityce.pl/polityka/577558-premier-alarmuje-cos-niepokojacego-dzieje-sie-w-warszawie
https://wpolityce.pl/polityka/577516-zawieszony-sedzia-iwulski-wciaz-zarabia-ponad-27-tys-zl


Komentarze
Pokaż komentarze (17)