Histeria pandemiczna

PIsałem parę dni temu o histerii pandemicznej, a teraz przedstawiam dowód.

W tygodniku Do Rzeczy red. Pośpieszalki zajmuje się kwestią pandemii i reakcji na nią.

Zaczyna pan redaktor od sprawy smoleńskiej, przy której grupka wolontariuszy prowadziła na własny rachunek badania nad sprawą napotykając na opór władzy i milczenie ze strony środowiska naukowego i na tej podstawie konstruuje analogię między poczynaniami rządu PIS w stosunku do działań środowisk niezależnych a działaniami rządu Platformy. Niestety, analogia jest fałszywa. Spróbujmy zrekonstruować konteksty obu kwestii i je porównać po rekonstrukcji.

Otóż katastrofa smioleńska i to co się wokół niej działo potem, bylo w znacznym stopniu efektem różnych stanowisk politycznych. Struktura problemu była następująca:

1.Była władza peowska, która była niechętna śledztwu ze względu na własną niekompetencję, uwiklanie w politykę międzynarodową i strachliwość, zainteresowana ukrywaniem faktów.Nałożyła więc pełną blokadę na kwestię badania.

2. Były środowiska naukowe, które nie chciały narazić się władzy.

3. Były też naukowe środowiska postkomunistyczno-liberalne sprzymierzone z rządzącą Platformą i niechętną PISowi, zdecydowane na blokowanie kwestii badań.

4. Były też środowiska naukowe niezależne od PO mogące liczyć na poparcie PIS.

5. Katastrofa smoleńska była wydarzeniem jednostkowym, a nie procesem, była wydarzeniem zamkniętym, więc łatwiejszym do interpretacji.

6. Jak mogliśmy sie przekonać w internecie, próby poszukiwania prawdy w kwestii Smoleńska starały się udaremnić liczne osoby.

A jak wygląda struktura zmagań z pandemią:

1. Najpierw weźmy pod uwagę kontekst ustrojowo-polityczny, w którym pojawiła się pandemia. Jest to kontekst demoliberalny, który doprowadził do zniszczenia kapitału społecznego i zredukował zaufanie do władzy liberalnej, co ma wpływ na postawy społeczne nawet w kwestii pandemii.

2..Pandemia nie jest zjawiskiem uzależnionym od politycznych porozumień, jak w przypadku Smoleńska. Jest zjawiskiem zewnętrznym wobec polityki, nieobliczalnym i nieznanym, powodującym zjawiska sieciowe..

3. Środowiska naukowo-medyczne są nadal równie mało wiarygodne i godne zaufania jak za czasów Platformy - można powiedzieć, że zajęły zdecydowanie wrogą postawę wobec PIS, więc wszelkie ich enuncjacje na temat pandemii są funta kłaków niewarte. Istnieje np. podejrzenie o konszachty z przemysłem farmaceutycznym.

4. Eksperci wypowiadający się na temat pandemii są mało wiarygodni, bo jedyną pewną perspektywą patrzenia na  działanie wirusa jest teoria ewolucji, wskazująca kierunek ewolucji wirusa wskutek mutacji. Do tego występują różnice zdań między ekspertami i politycy muszą wybierać.

5. Rząd PIS, w odróżnieniu od rządu PO w kwestii smoleńskiej niewiele może zrobić, by kwestię pandemii wyjaśnić, lecz za to stara się rozwiązać wszelkie inne problemy, które ona wywołuje. Ale to nie rząd wyjasnia lecz eksperci, a wiarygodność tych ostatnich jest ograniczona, a stanowiska często odmienne..

6. Pandemia nie jest wydarzeniem jednostkowym, lecz procesem, który ma wpływ na pojawienie się wielu innych problemów i procesów.

Tak więc analogia jest chybiona.