Bankructwo polityki demoliberalnej w obliczu wojny

Jak państwo mogą wyraźnie już widzieć, polityka demoliberalna zbankrutowała.

Polityka ta miała jeszcze pewne szanse za czasów zimnej wojny, gdy istniało większe zło, przy ktorym mniejsze zło w postaci demoliberalnej można było jeszcze uznać za dobro. Przy komunizmie, który zanegował i wyeliminował ze struktury społecznej wszystkie bez wyjątku relacje społeczne, demoliberalizm oparty na wyrwanej ze społecznego kontekstu relacji wolności wydawał się i faktycznie był lepszym wyborem. Ale imperium zła padło i liberalizm został sam na placu boju i ... nic go już nie hamowało na drodze ku upadkowi. Koncepcja wolności przekroczyła granice rozsądku i cywilizacji i rozpoczął się zjazd po równi pochyłej.

Politpoprawność, propaganda homoseksualna, hiperseksualizacja, cancel culture i wszystkie te symtomy lewackiego szaleństwa, nałożone na masę wcześniejszych problemów społecznych, doprowadziły do upadku. Wyhodowane przez demoliberalny tolerancjonizm potwory z ruskiego mira zdecydowały się wykorzystać upadek do własnych celów imperialanych. Zachód musiał jakoś zareagować, ale tu, w obliczu plajty Zachodu, potrzebna okazała się realna zmiana polityczna zapoczątkowana przez kierownictwo PIS i polski rząd.

Oczywiście uwagi te dotyczą realnej polityki liberalnej prowadzonej przez realne podmioty polityki, takie jak USA, Niemcy, Francja. To co uprawiali "politycy" postkomunistyczni/demoliberalni w Polsce, nie miało charakteru polityki, było to zarządzanie protektoratem w myśl wskazówek zewnętrznych mecenasów.