Historia lubi się powtarzać, co nie powinno dziwić, bo ludzka natura się nie zmienia, zmieniają się tylko systemowe dekoracje z uwagi na procesy rozwojowe i degeneracyjne.
Przypomnijmy sobie ideologię marksistowską i praktykę marksistowską.
Ideolgia marksistowska głosiła konieczność emancypacji wykluczonego społecznie proletariatu i likwidacji przyczyn jego alienacji, ograniczających jego mozliwości rozwojowe.
W praktyce proletariat nie miał nic do powiedzenia, bo rządziła w jego imieniu partia, ustami której proletariat mógł jeść kawior i popijać go szampanem. W ten sposób powstał model absurdalny: część miała rządzić całością, czyli proletariat całym spoleczeństwem, a konkretnie okazało się, że to Partia miala rzadzić całością.
W ideologii demoliberalnej, szczególnie w jego wersji polityki tożsamości jest podobnie, a nawet jeszcze bardziej, podwójnie podobnie. Bo to kasta prawnicza uzurpuje sobie rządy nad całością społeczeństwa, mając gdzieś zasady demokracji. A oprócz kasty, ale w porozumieniu z nią pojawia się kasta ideologów genderyzmu, dla których pretesktem do rządzenia okazuje się emancypacja rzekomo upośledzonych dewiantów. Tu nie ma zbiorowego proletariatu, ale są rzekomo wykluczone grupy ideologiczne. W odróżnieniu od klasycznego marksizmu, demoliberałowie stawiają na jednostki i jego ideolodzy głoszą konieczność emancypacji i zrzucenia więzów krępującej jednostki represyjnej kultury i znalezienia swojego prawdziwego "ja".
W praktyce, ludzie naprawdę wykluczeni przez rozmaite przypadłości nie są przez system zauważani, brani są pod uwagę tylko ci, którzy aprobują tę ideologię i posiadają dewiacje stawiające ich w opozycji do normalnych.. A ta ideologia jest fałszywa i nie bierze pod uwagę faktów.
Są rozmaite rodzaje chorób, upośledzeń i niepełnosprawnośc. Nikt się nie dziwi, że takie jednostki zakładają stowarzyszenia, np. stowarzyszenia inwalidów, choćby jak to z Gdańska, o którym było głośno ostatnio w mediach, gdy kierownictwo ECS wywaliło ich z dotychczas zajmowanej siedziby. Osoby z niepełnosprawnoscią narządu ruchu uznały, co oczywiste, że są niepełnosprawne i potrzebują organizacji, która by ich wspierała i wywierała naciski na władze w ich interesie, a podstawowym interesem takiej osoby jest dostęp do terapii likwidującej lub zmniejszającej niepełnosprawność.
Czyli taka organizacja wychodzi z założenia,że jest organizacją osób niepełnosprawnych a jej celem jest wsparcie dla członków i pobudzanie solidarności.
Gdyby organizacje LGBT reprezentujące przecież osoby z zaburzeniami seksualnymi stsosowały się dio tych założeń, tzn uznały swoją niesprawność, a w konsekwencji potrzebę terapii, nikt by się nie mógł do nich przyczepić.
Okazuje się jednak, że nie o takie cele w ideologii LGBT chodzi. Ideolodzy LGBT uznają się jednoznacznie za normalnych i wypierają się zaburzeń czyli niepełnosprawności i uznają je jedynie za inną "orientację", a na pytania o terapię reagują oburzeniem i zunają taką sugestię za mowę nienawiści.Do tego dochodzi aktywna promocja i publiczne eksponowanie swojej nienormalności. Zwróćmy uwagę na absurdalność hasła :duma gejowska" Czy członkowie organizacji Inwalidów Narządów Ruchu z Gdańska obnoszą się publicznie ze swoimi schorzeniami i publicznie je promują i wychwalają ?
To pokazuje dokladnie z jaką paranoją i hucpą mamy do czynienia.
Niedawno pisalem o symetrii między marksizmem a genderyzmem. Widzę,że ludzie myślą podobnie
Marksizm: wykluczona społecznie klasa robotnicza, czyli proletariat - partyjna reprezentacja proletariatu narzucająca swoją ideologię społeczeństwu
Genderyzm: wykluczeni biologicznie dewianci - aktyw gejowsko LGBT aspirujący do reprezentowania i narzucający swoją ideologię społeczeństwu poprzez kastę prawniczą
https://niezalezna.pl/448899-marksizm-leninizm-byl-madrzejszy-niz-genderyzm-wiem-trzeba-zabic-takich-jak-ja-zobacz-show-niepokornego-historyka-film
Komentarze
Pokaż komentarze (22)