Internetowi komentatorzy padają ofiarą własnej ignorancji, nie potrafiąc rozszyfrować zjawisk z rozmaitych sfer życia. Nie potrafią np. zrozumieć, że zachowania zbiorowości nie są sumą zachowań jednostek. Zbiorowości zachowują się jak odrębne byty, a to z tej przyczyny, że interakcje jednostki zorganizowane są w rozmaite instytucje poczynając od małżeństwa i rodziny, a na państwie kończąc. Instytucje zaś oparte są na trwałych i przewidywalnych procedurach.
Zbiorowości zachowują się więc jak olbrzymie tankowce czy kontenerowce, a zmiana ich kursu wymaga przestrzeni i czasu i dlatego łatwiej przewidzieć zachowania zbiorowości niż pojedyńczego Jasia Kowalskiego. Dlatego nie ma sensu zajmowanie się na portalach problemami Jasiów Kowalskich, bo to zajęcie odpowiednie dla poetów i pisarzy, a nie dla komentatorów politycznych. Rzeczą własciwą dla komentatorów politycznych jest zajmowanie się makro-strukturami i makroprocesami.
Nie ma sensu, w związku z tym, zajmować się kwestiami marginalnymi takimi jak tzw. opozycja, która nie jest opozycją, lecz frakcją odsuniętego od władzy układu postkomunistycznego. Więcej sensu miałoby zajęcie się kwestiami dłuższej perspektywy i rozwoju polskiej zbiorowości, bo tu mogą dziać się rzeczy naprawdę interesujace.
Weźmy na przykład kwestie polityki prowadzonej przez Prawo i Sprawiedliwość, bo tu mamy do czynienia z rozmaitymi wymiarami nie do konca współgrającymi.
Z jednej strony PIS buduje środkami politycznymi więzi solidarności narodowej, włączając do wspólnoty środowiska dotychczas przez układ postkomunistyczny marginalizowane, odbudowując pamięć zbiorową, budząc dumę narodową, odbudowując różne instytucje państwowe i narodowe lub przestawiając instytucje istniejące z trybu wyzyskującego na tryb włączający.
Z drugiej jednak strony PIS wspiera prorozwojowe inicjatywy ekonomiczne, a przecież gospodarka ma charakter konsumpcjonistyczny, a konsumpcjonizm opiera się na bodźcach rywalizacyjnych, konkurencyjności, indywidualizacji i infantylizacji, których celem jest wzmaganie zbędnej dla jednostek konsumpcji uznawanej za ratunek dla gospodarki, ale która jednocześnie koroduje i niszczy podstawy bytu wspólnotowego, z takim trudem wypracowywane.
Kolizja tych tendencji jest nieuchronna.
Z tego powodu należy bacznie śledzić trendy, bo o ile PIS nie zmodyfikuje modelu gospodarczego konsumpcjonizmu, który jest przyczyną upadku Zachodu, np. przestawiając gospodarkę przede wszystkim na eksport, ten sam los może spotkać Polskę, choć z pewnym opóźnieniem. I to jest realny problem, który należy omawiać, a nie wybryki skazanej na zagładę tzw. opoozycji. Co zrobić żeby zachować ograniczony rozwój, ale eliminując konsumpcjonizm ?


Komentarze
Pokaż komentarze (4)