Brzmienie się rodzi i umiera

Zygmunt Jan Prusiński


BRZMIENIE SIĘ RODZI I UMIERA

Pamięci Klemensa Rudowskiego

Byłeś taki łagodny i mądry
w twoim towarzystwie czas się goił
człowiek dla ciebie był ważny
nie zapominałeś nigdy o nim. -

Szczególnie o tych co im życie nie wyszło.

Kochałeś muzykę i literaturę -
sam brałeś żywy udział by dogasić
żar powstały frazą – akordeon brzmiał
gdy grałeś dźwiękami spod twych palców
niczym białe ptaki unosiły się do nieba.

Czasem kupiłeś buteleczkę – nie piłeś
ale pamiętałeś o kolegach poetach:
„Wypijcie za moje zdrowie” -
i w tym standardzie powstawały metafory
o męskich duszach w wierszach.

- Jak cię zapamiętać teraz Klemensie?

To jak nagle urwany film – ale widzę
stoisz po drugiej stronie rzeki -
i machasz do nas ręką...


12.6.2014 - Ustka
Czwartek 3:00

Wiersz z książki „Życie z duchami”