Zygmunt Jan Prusiński
JAK ZAPOMNIEĆ ŻE COŚ BYŁO?
Nie wiem - jestem w rozsypce
nie wiem czy w ogóle coś było?
To zagadka życia jest hasłem
kiedy kładę się spać
i kiedy rano wstaję.
Grudniowa opowieść płonie
usuwa się mgła myśli
ciepleje łuk na zakręcie -
jest zwodziste karmienie ciszy.
Dokąd mam się udać -
wystygły wszystkie plany
taki byłem szczęśliwy pisząc
wiersze radości dla kobiety
jakby z innej bajki...
Nie wiedziałem że to bajka
o miłości startej o kamień -
wiatry przychodzą i odchodzą
mam tylko morze a nie mam
statku by w dal wypłynąć
obojętnie w którą stronę.
4.12.2013 - Ustka
Środa 9:27
Wiersz z książki "W ogrodzie Norwida"


Komentarze
Pokaż komentarze