Bogactwo i ubóstwo.
Bogactwo nie jest ważne. Liczy się dawanie i branie – przepływ energii życia. Energia życia płynie zawsze od źródła do oceanu, który też jest źródłem.
Gdy źródłem i oceanem jest Bóg i Dusza zanurzona w Bogu, wszelkie przejawy życia są dynamicznym ruchem pomiędzy nimi.
Bogactwo jest ważne, ale nie w gromadzeniu, lecz w dawaniu. Gdy umiesz się dzielić tym, co masz - wypuszczasz to z rąk. Dawaj więc i bierz; siej i zbieraj; twórz i odpoczywaj. I módl się, by w pobliskie okolice przybyli przyjaciele, którzy też sieją i zbierają, tworzą i odpoczywają. Jeżeli zamieszkają tuż obok, razem stworzycie kawałek lepszego świata.
Biedny chciałby być bogaty. Samotny chciałby być kochany. Chory chciałby odzyskać zdrowie.
Dobry Bóg chciałby otworzyć przed nimi serce i dać im wszystko, czego pragną. Chciałby, ale nie może.
Sam ustanowił bowiem prawo i ograniczenie dla Siebie. To prawo głosi, że Człowiek pierwszy musi otworzyć serce, żeby On mógł zamieszkać w jego domu.
Sezam ze skarbami otworzy się więc tylko wówczas, gdy nauczysz się otwierać serce przed Bogiem.
Otworzyć serce. To proste. Tak, teraz płaczesz. Teraz nic już nie blokuje przepływu łez.
Komentarze
Pokaż komentarze (39)