Nadszedł czas powrotu do „macierzy”. Z żalem żegnam Hongkong ... nawet w dniu wyjazdu od rana zaczął padać lekki deszczyk. Pewno z nieba lecą łzy.
Trzeba będzie jeszcze kiedyś tutaj powrócić. Tym razem do chińskiego kontynentu docieramy metrem. Na granicy między Hongkongiem a Chinami kontynentalnymi trzeba dokonać odprawy granicznej. Wszystko odbywa się bardzo sprawnie. Już po ½ godziny jesteśmy na dworcu autobusowym, z którego jedziemy do prowincji Guangdong (Kanton), do powiatu Kaiping.
Miejsce słynie z historycznego budownictwa zwanego diāolóu. Są to kilkukondygnacyjne budowle mieszkalne o charakterze obronnym. W 2007 roku zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Słowo 碉楼 (diāolóu) składa się z 碉 (diāo, "wieża widokowa") i 楼 (lóu, "piętrowego budynku ").
Termin diāolóu nie opisuje konkretnego typu architektonicznego, ale odnosi się do kilku odmian wież wzniesionych w kilku częściach Chin. Są one zazwyczaj zbudowane z kamienia i mają cele obronne. Diāolóu w Kaiping są to wieże o kilku piętrach, zwykle zbudowane z betonu zbrojonego, są wzniesione w w okolicznych miasteczkach w centrum prowincji Guangdong. Zostały zbudowane między XVII i XX wieku. Ich apogeum budowy to lata1920 i 1930. Ponad 2000 wież stoi nadal w regionie.
Te niesamowite budowle odzwierciedlają złożoną i ekstrawagancką fuzję chińskich i zachodnich form konstrukcyjnych i dekoracyjnych. Są również odbiciem ważnej roli jaką odegrali emigranci chińscy w wielu krajach Azji Południowej, Australii i Ameryce Północnej pod koniec XIX i na początku XX wieku.
Jak podają źródła bezpośrednią przyczyną powstawania diaolou były niepokoje panujące na południu Chin. Bandy rabusiów, rebelie chłopskie i walki klanowe, przy braku pomocy ze strony słabego rządu centralnego, zmuszały miejscową ludność do organizowania samoobrony. W tym celu wspólnymi siłami wznoszono na wzniesieniach wysokie, wielopiętrowe budynki o charakterze obronnym. Pierwsze diaolou powstawały już w XVI wieku. Najstarszy tego typu budynek znajduje się we wsi Sanmen; został wzniesiony w latach 1520-1565 i ma wysokość 14 m. Początkowo diaolou wznoszono z kamienia lub ubitej ziemi. W okresie dynastii Qing podstawowym budulcem była cegła. 1648, czyli ponad 90% zachowanych do dziś diaolou powstało jednak w latach 1900-1931. Wznoszono je ze zbrojonego betonu, w stylu nawiązującym do architektury zachodniej. Ich budowę finansowali najczęściej chińscy emigranci z USA.
Diaolou poza swoją funkcją mieszkalną pełniły rolę magazynów i wież patrolowych.

Grube mury, umocnione drzwi i okiennice oraz niewielkie otwory strzelnicze pozwalały na skuteczną obronę w wypadku najazdu bandytów.
W środku znajdowały się klatki schodowe
Każda rodzina dysponowała jednym pomieszczeniem.
Na dachach instalowano niekiedy armaty, w późniejszym okresie wyposażano także budynki w generatory prądu. Każda wieża miała swoją nazwę, pochodzącą zazwyczaj od nazwiska fundatora.
Wpływy architektury zachodniej przenikające do Chin od końca XIX wieku sprawiły, że budowane wówczas diaolou są bogato zdobione kolumnami, galeriami na dachach czy kopułami. 
Istnieją trzy rodzaje budynków:
* wieże komunalne budowane przez kilka rodzin i wykorzystywane jako tymczasowe schronienia

* budowle stawiane przez bogate rodziny do celów mieszkalnych i obronnych

* strażnice zbudowane z kamienia, cegły lub betonu
Harmonijnie zintegrowane z otaczającym krajobrazem, diāolóu świadczą o żywotności tradycji lokalnych powstałych już podczas dynastii Ming i służących w budownictwie do obrony przed bandytami. Budynki te stanowią złożone i umiejętne połączenie między chińskim i zachodnim stylem architektonicznym.
Inne tematy w dziale Kultura