Wykluczenie i deprecjacja medialna - studium przypadku?

Podlasie to region, który od jakiegoś czasu cieszy się swoistym –aczkolwiek , śmiem twierdzić, niekoniecznie "właściwym" uznaniem mediów. Co prawda nic się nie pisze o degradacji i polityce wykluczenia, regionu, która w mojej ocenie zaczyna zaiste przerastać słynną północnokoreańską doktrynę o szybszym rozwoju obszarów ”bogatszych” kosztem upośledzenia obszarów biedniejszych (jako, że polityka wykluczenia została w polskim wydaniu wsparta polityką degradacji).

Za to region ten ma szczególnie uznanie w nagłaśnianiu piękna jego rzekomo unikatowej przyrody (vide: sprawa bagien stworzonych w znacznym stopniu przez Prusaków poprzez zaniechaną później próbę budowy kanału przy Rospudzie).

Opisuje się też niezwykle, nazwijmy to specyficznie, rzekomą teraźniejszość życia mieszkańców regionu, która prawie nijak się ma do obecnych realiów, nie tylko w tytule filmu czy serialu odnosząc się do walorów religijnych ( a zatem film/serial taki musi być autentyczny – przekaz podświadomy), ale nawet pokazując miejsca, które z miejscem serialu nijak się niestety nie korelują.

Oczywiste walory dla prasy miała i ma też nadal –skądinąd sympatyczna - wykreowana postać pewnego, jak go tu nazywają „proroka ze Starosielc”, który -przy oczywistych , nazwijmy to, utrudnieniach, został przedstawiony do startowania nawet na prezydenta miasta w poprzednich wyborach samorządowych., a potem pragną startować w wyborach na prezydenta kraju . Specyfika tego zjawiska, jego korzeni i sposobu prowadzenia/nagłaśniania „sprawy”, powinna stanowić podstawę oddzielnego studium.

Teraz zaś dowiadujemy się iż „Treblinka była "Eldoradem Podlasia"”, gdy pobieżna tylko znajomość historii i geografii uświadomi nam, iż owa Treblinka nigdy kulturowo ani administracyjnie częścią Podlasia nie była (Mazowsze).

Wydaje się zatem, iż równolegle do praktykowania - jak sądzę - prób procederu zamierzonej degradacji infrastrukturalnej i wykluczenia społecznego Podlasia, (chciałbym wierzyć ze w większości wypadków nieświadomie i bez premedytacji), usiłuje się –zapewne niezamierzenie -przedstawić oczywiście skrzywiony obraz pełnego ułomności i ograniczoności życia politycznego i społecznego regionu, życia, które jakoby mogło nawet wywodzić się jeszcze z korzeni najbardziej godnej pogardy formy antysemityzmu.

Dlaczego mamy z jednej strony ciszę medialną wokół prób degradacji  i wykluczenia Podlasia, z drugiej  mają zaś niejednokrotnie miejsce próby  nagłaśniania  ewidentnie krzywdzącego obrazu regionu?