Pobudowanie w okresie od listopada roku 1832 do końca grudnia roku 1834 traktu białostockiego (od decyzji wydanej przez Radę Administracyjną Królestwa Polskiego do zakończenia budowy 31 grudnia 1834 roku minęły w praktyce 2 lata 1 miesiąc i 13 dni) oznaczało wybudowanie doskonałego połączenia na kierunku północno-wschodnim od Warszawy (droga ta zastąpiła dawne połączenie polskie z Warszawy na Granne - Białystok - Grodno –Wilno- Dyneburg -St Petersburg z czasów Rzeczypospolitej).
Wbudowanie tego szlaku komunikacyjnego jako drogi bitej oznaczało szybkie przemieszczanie się na tym strategicznym kierunku. Tak też rozumiały to władze carskie, które traktowi białostockiemu (pierwotnie Modlin)_- Wyszków - Ostrów- Zambrów - Białystok (obecna ósemka) nadały najwyższe znaczenie,tj. rangi militarnej. Bardzo też o tę drogę dbano.
Już w marcu roku 1837 (11-go tego miesiąca) Komisja Rządowa Spraw Wewnętrznych Duchownych i Oświecenia Publicznego w związku z powyższym wydała rozporządzenie na przeprowadzenie „licytacji in minus sekretnej na reperację traktu militarnego białostockiego od wiorsty 106 do wiorsty 173, to jest pomiędzy granicą guberni płockiej do wsi Złotorii, czyli do granicy cesarstwa (rosyjskiego)”.
Łatwo w ocenia autora można wobec powyższego zauważyć, iż –gdy nawet najezdniczy Rosjanie uznali strategiczny aspekt tego połączenia - obecne (na skutek działań wielu lobby) likwidowanie sieci transportowej prowadzącej do Białegostoku jest nie tylko oczywiście niezgodne z polskim interesem narodowym, ale i zagraża bezpieczeństwu, w tym bezpieczeństwu militarnemu Państwa Polskiego.
Komentarze
Pokaż komentarze