Dlaczego szybko przyjęto szkodliwy kontrakt adm. dla Podlasia?

 Nadzwyczaj szybkie podpisanie i ogłoszenie (przyjęty przez  rząd na posiedzeniu w dniu 24 IX 14; podpisany przez ministra administracji i cyfryzacji , wiceminister infrastruktury i rozwoju oraz   marszałka województwa podlaskiego 27 IX 14; wreszcie "przedstawiony" -żadnych pytań z sali [spotkanie dla wybranych?]-  przez premier w Łomży w dniu 13 X 2014 roku),  absolutnie w mojej ocenie szkodliwy i degradujący województwo podlaskie "kontrakt terytorialny" jest jednym z dwu pierwszych takich kontraktów opracowanych i przyjętych przez warszawski rząd.

Powstaje zatem zasadne pytanie o cele jaki przyświecały tak szybkiemu działaniu, wprowadzającemu  ów skazujący wg mnie na wyjątkową degradację (nawet w stosunku do dotychczasowych działań wykluczających Podlasie)  traktat, który – o ile to możliwe-

a) jest jeszcze gorszy niż rozwiązania proponowane (jak element neuralizacji szoku "Rrospudagate")  w drodze obietnic tandemu Schetyna-Grabarczk, zgłoszonych w Augustowie  gdy ogłoszono faktyczne  zablokowanie budowy Via Baltica w kształcie zatwierdzonym przez Traktat Akcesyjny RP do UE (przez Białystok).

b) jest nawet gorszy i sprzeczny z kolidująca z Traktatem Akcesyjnym RP do UE decyzją rady ministrów z 20 X 2009 o zmianie przebiegu drogi prowadzącej na Litwe,(czyli o odebraniu Bialemustokowi Via Baltica) gdzie zapisano przynajmniej budowę połączenia Podlasia z Lublinem (której to zapowiedzi teraz nie ma).

(nota bene wypada sprawdzić, którzy z ministrów obecnych przy zatwierdzeniu postanowienia z 20 X 2009 byli także obecni przy zatwierdzeniu postanowienia z 24 IX 2014 roku).

Gwoli krótkiego przypomnienia należy tez zauważyć, iż szybkie przyjęcie tego projektu – w praktyce jak się wydaje czyniącego z Podlasia jedyny region kraju który nie będzie rozwijany komunikacyjnie ani cywilizacyjnie - jest o tyle szokujące, iż wbrew złożonym formalnie deklaracjom, a) likwiduje się bowiem w tym projekcie Via Carpatia na odcinku na polnoc od Lublina, b) nie ma  tez budowy nowoczesnego połączenia Białystok – Suwalki - granica państwa  z Litwa;  c) oraz Białystok - Kuznica, granica  z Białorusią. d) skazuje się tez Podlasie na brak lotniska regionalnego. e) nie ma tu też mowy o budowy obwodnicy trzystutysięcznego miasta, f) wreszcie trzeba wskazać, iż z około 700 zaproponowanych projektów inwestycyjnych, "traktat" zawiera podobno tylko kilkanaście z nich.

Otóż w mojej ocenie powodów tak szybkiego przyjęcia może (ale oczywiście nie musi, jako iż jest to moje domniemanie tylko) być kilka:

a) potężna presja wielu lobby, w tym dwu sąsiedzkich, i kilku krajowych – w tym, poza grupami interesu, jednego nadnarwiańskiego silnego w stolycy (domniemane cele: odcięcie Polski od Białorusi, rewitalizacja Prus Wschodnich kosztem ziem staropolskich, próba degradacji całej Polski pólnocno - wschodniej poprzez założenie przyszłościowego przesunięcia centrum rozwojowego na całym obszarze od Gdansko po Lublin z trzystutysiecznego miasta do miejsca zasiedlonego przez 60-70 tys; kwestie zapoczątkowane przez „Ropsudagate”, w tym zapewne idea wydzielenia Podlasia jako obszaru chronionego przyrodniczo pod bezpośrednią kontrolna administracji unijnej?, etc etc etc)

b) domniemane założenie ze obecna ekipa rzadząca lokalnie nie utrzyma się przy władzy po nadchodzących wyborach samorządowych, a nowa ekipa będie probować dazyc do odwrócenia istniejących obecnie antyrozwojowych założeń

c) spodziewana próba realizacji faktów dokonanych (zapowiedz szybkich przetargów na niezgdony z Traktatem Akcesyjnym przebieg Via Baltica) przed możliwym oddaniem władzy w wyborach sejmowych w jesieni 2015.

Przyjecie tego możliwie w mojej ocenie szkodliwego i antyrozwojowego „kontraktu administracyjnego” dokonywane jest przy kompletnym milczeniu lub aprobacie mediów (które kilka lat temu na cały swiat nawet nagłaśniały zapoczątkowującą cała tę dregradację sprawe Rospudagate). Co gorsza, także przy milczeniu partii opozycyjnych, szczególnie PiS (czyżby zatem zawarto układ typu „ciszej nad trumną Podlasia?)

Tymczasem pozostaje tylko wyrazić nadzieję, iż opisane  domniemania się nie sprawdzą.