Nowe, liryczne tanka Enki (jap. 演歌)

 

Nowe, liryczne tanka Pani Enki...

 

 

 

zimowy pejzaż

mróz ściska ciało i duszę

zziębnięte serce

- skrzy melancholia dali

z której nie ma powrotu...

 

 

 

śnieżne chochoły

uśpione w niemym tańcu

zastygłe w ciszy

- zbudzicie się na wiosnę

by nucić  hymn miłości?

 

 

 

skrzy śnieżna szata

bliska a tak daleka

- wędrówka duszy

po zaśnieżonym sercu

nie wybłaga miłości...

 

 

 

o mroźna dali

niezmierzona jak rozpacz

odejdź za morza

- i niech przybywa wiosna

ze skowronkiem na niebie...

 

 

 

wodospady zdań

burza myśli chybionych

i fałszywa gra

- wszystko kończy się niczym

gdy przeczy serca biciu

 

 

 

nadmorska wydmo

o wciąż zmienianych kształtach

bądźże rozsądna

- żyj wreszcie dniem dzisiejszym

- nie buduj zamków z piasku...!

 

 

 

zakute w dyby

śnieżnej rzeczywistości

- nie odjedziecie

w szeroki świat impresji

i spełnionych nadziei...

 

 

 

mewo nadmorska

leć hen na kraniec świata

i zapytaj go...

- o nic lepiej nie pytaj

niech zostanie tak jak jest...