Moje przedwiosenne haiku

szarobury świat

pobielony śniegiem

- uroczysko dusz...

 

powiew tęsknoty

choć zima nie odeszła

- magia przedwiośnia

 

dziarskie krokusy

- w chłodnej i nieprzyjaznej

skąpane bieli...

 

 śnieżne kajdany

raźniej precz odrzucajcie...

- wolność już blisko

 

nie płacz łąko

świat wcale nie jest zawsze

jak dziś ponury...

 

czas przebiśniegów -

w grupce cieplej i raźniej

choć wokół skrzy ziąb

 

na ślubie wiosny

chochoły nie  zatańczą

- słomiane wdowy

 

resztki śnieżnych szat

zima zabiera z sobą

- kiedy odchodzi...

 

zimokwiat wczesny

rozpycha się łokciami

- też chce trochę być...

 

podbiał niezwykły

choć nazwany zwyczajnym

- jest „liczkiem bożym”

 

roślinko licha

nawet ty chcesz zaistnieć...

- żyj i raduj świat!

 

leszczyna kwitnąc

przedwiośnie zapowiada

- pszczółko zapylaj...

 

samotny żuraw

krzykiem ujawnia zew krwi

- prawo natury

 

rannik zimowy

kalendarz budzi ze snu

wczesną pobudką...

 

w kwiatach derenia

- zwabione aromatem

pszczółki ucztują...

 

zaczarowany

niezwykły oczar miodny

już w styczniu kusi...

 

przylaszczko modra

nie jesteś pospolita

- jesteś przepiękna

 

ciemiernik wschodni

przetrwał ziąb długiej zimy

- przedwiośnie premią...