132 obserwujących
160 notek
1231k odsłon
4777 odsłon

Nagroda dla Ewy Kurek, życiorysy Kai Mireckiej-Ploss i Kozielewscy.

Wykop Skomentuj44


A chwilami było jeszcze ciekawiej.

Jak podał pan Piotr Bączek na łamach Tygodnika Katolicko Narodowego Głos w artykule pt. „Kwaśniewska i Mazur. Co kryje się w fundacji Prezydentowej”  :’…Współpraca fundacji Jolanty Kwaśniewskiej z Amerykańskim Centrum Kultury Polskiej miała rozpocząć się w październiku 1999 r., czyli rok po zabójstwie Papały. (…) Latem 2002 r. do USA Centrum sfinansowało pobyt dzieci w Ameryce, który był organizowany przez fundację. Według dziennika dyrektor Centrum Kaya Mirecka-Ploss w 2002 r. pojechała do Polski, aby prosić Kwaśniewską, czy „nie mogłaby jakoś pomóc Mazurowi”. Kwaśniewska miała jej odpowiedzieć, że „tym razem nie może nic zrobić”. Mirecka-Ploss miała wprowadzić Mazura do rady dyrektorów Centrum. Mazur jest też członkiem komitetu nagrody im. Jana Karskiego, którą przyznaje Centrum. Znamienne jest, że w październiku 2003 r., po uroczystości wręczenia corocznej nagrody, Mazur w wydanym przez Centrum folderze zamieścił całostronicowe pozdrowienia dla Kwaśniewskiej. …”

Jak wiadomo, Pierwsza Dama oficjalnie zaprzeczyła, że mogła posiadać jakiekolwiek związki z Edwardem  M. natomiast „prawie wdowa po Janie Karskim” chyba się nie odniosła do tych rewelacji.

Nie będziemy się czepiać o „sprawę Edwarda M”, bowiem w końcu pani Kaya Mirecka-Ploss wyjechała z PRL z 1966 r. do USA i teoretycznie mogła w poszukiwaniu sponsorów dla Centrum w latach 90-tych  „wpaść w szpony czerwonej ośmiornicy” w dobrej wierze.

Te „niebezpieczne związki” wcale nie zaszkodziły pani Kai Mireckiej-Ploss w III RP i nie dość, że wydane zostały aż dwie jej książki tak jakby  autobiograficzne: „Jan Karski – człowiek, któremu powiedziałam prawdę” i wcześniejsza „Kobieta, która widziała za dużo” to jeszcze za życia została ona uhonorowana nadaniem jej imienia Gimnazjum w Zespole Szkół w Nakle Śląskim, gdzie spędziła dzieciństwo.
Na tę okoliczność na stronie internetowej Szkoły Podstawowej im. Kai Mireckiej-Ploss w Nakle Śląskim została umieszczona fascynująca biografia Patronki Szkoły.

Zawsze mi się wydawało, że szkoły podstawowe a nawet gimnazja są powołane m.in. po to, aby wychowywać polskie dzieci w szacunku do prawdy i w odrazie do kłamstwa. Biografia  pani Mireckiej –Ploss umieszczona na stronie internetowej szkoły w Nakle Śląskim jest smutnym przykładem, że nie zawsze się tak dzieje w szkołach III RP. Przynajmniej „na odcinku życiorysów”.

Szybki przegląd zasobów Internetu pokazuje, że pani Kaya Mirecka Ploss urodziła się jako Hanna Adela Czech w roku 1928 albo w 1924 w Piekarach Śląskich (wg docenta wikipedii) albo (cytuję z bio umieszczonej na stronie internetowej Szkoły Podstawowej im. Kai Mireckiej Ploss w Nakle Śląskim) : w „Zgorzelcu gmina Łagiewniki koło Bytomia”.

A potem było z biografią „przyjaciółki Jana Karskiego i jedynej wykonawczyni Jego testamentu” już tylko lepiej czyli gorzej.

Wg docenta wiki pani Kaya Mirecka Ploss po urodzeniu w Piekarach Śląskich lub w Zgorzelcu jako córka Wiktora Czecha ślusarza i pani Luizy Nimisch miała bardzo ciężkie dzieciństwo wojenne mimo, iż ojciec podpisał volkslistę „tylko czwartej kategorii na najgorsze kartki”. Trafiła do „obozu dziecięcego” lub „na roboty do Niemiec”, gdzie miała być molestowana seksualnie, co ze szczegółami opisuje w jednej ze swoich autobiografii a co udostępnia nam portal www.culture.pl.

Po wojnie wedle tego samego docenta wiki miała trafić do II Korpusu Wojska Polskiego we Włoszech a wraz z nim w 1946 wyjechać do Anglii „wraz z Teatrem Dramatycznym”. W Anglii miała zdać maturę w wieku lat 24 a następnie „uzyskać tytuł magistra Działu Mody na prestiżowej uczelni Saint Martin College of Art.”.

I wedle tego samego docenta wiki „obroniła doktorat na Uniwersytecie w Heidelberguaby następnie „po 15 latach pobytu za granicą , pod koniec 1957 r. , wróciła do kraju, gdzie dostała angaż w Teatrze Dramatycznym”.

Jakby tego było mało, docent wiki podaje, iż „…pracowała jako projektantka mody i założyła znane na całą Polskę sklepy Mody Polskiej…”.
I niestrudzony docent wiki ciągnie: „…Pod koniec 1960 zwróciła uwagę Służby Bezpieczeństwa i po odmowie skompromitowania założycieli i jej przyjaciół z Radia Wolna Europa, została aresztowana. Dzięki wstawiennictwu  Leona Kruczkowskiego, przyjaciela rodziny, po dwóch tygodniach została zwolniona…”
A w roku 1966 „…była zmuszona uciekać do Stanów Zjednoczonych, w czym pomocny okazał się jej przyjaciel z Londynu, znany sowietolog (i jej przyszły mąż), Sidney Ploss….”.

Pierwsza poważna rysa w tym jakże pracowitym i dramatycznym życiorysie pojawia się w związku z artykułem zamieszczonym na portalu Der Onet w związku z promocją książki pani Marty Sztokfisz pt. „Caryca polskiej mody, święci i grzesznicy”, będącej biografią Jadwigi Grabowskiej, przedwojennej właścicielki salonu mód a po wojnie właścicielki „prywatnego domu mody „Feniks” w Warszawie a później w latach 1958-1968 dyrektor artystyczną przedsiębiorstwa państwowego „Moda Polska”.
W okresie odwilży po roku 1956 ówczesny minister handlu za jej i innych wpływowych pań od mody dla żon komunistycznych notabli dokonał połączenia Biura Mody Ewa oraz centrali handlu zagranicznego Galux Export w nowy podmiot pod nazwą „Moda Polska”.

Wykop Skomentuj44
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Polityka