HUNOWIE SĄ WŚRÓD NAS

W zeszłym tygodniu przez cały świat przetoczyły się marsze „oburzonych”. Obywatele bogatych krajów zachodnich przyzwyczaili się do dobrobytu. Od wielu lat dorabiali się domów, samochodów, swobodnie podróżowali po całym świecie. Teraz, kiedy muszą zrezygnować z części bogactwa protesty zaczynają się nasilać.

Z drugiej strony znamiennym jest fakt, że w dziedzinie sprzedaży dóbr luksusowych nic się nie zmieniło, kryzys nie dotyczy tej sfery handlu i wytwórczości. Takie fakty właśnie nakręcają rewolucyjne nastroje. Jeżeli dołączymy do tego jeszcze istnienie nietykalnej kastę bankierów i polityków, którzy za swoje działania ponoszą jedynie odpowiedzialność czysto formalną np. w postaci przegranych wyborów czy zmiany wysokiego stanowiska na inne równie intratne finansowo to dostrzegamy, że gniew i rozgoryczenie oburzonych ma swoje realne uzasadnienie. No bo cóż to za kara dla takiego prezesa EBC, że musi podać się do dymisji jeżeli na koncie ma ulokowanych wiele milionów euro.

Panowie prezesi narozrabiali udzielając kredytów na lewo i prawo, teraz oczekują, że społeczeństwa będą się zrzucać na ratowanie instytucji finansowych strasząc pogłębieniem się kryzysu w przypadku bankructwa banków. Umiejętne podsycanie spirali potrzeb zaowocowało gigantycznymi wręcz zadłużeniami, których nikt nie ma ochoty spłacać. Tak to chciwość jako motor gospodarki powoli zaczyna przegrywać. W dodatku panowie finansiści ukierunkowali swoje zdolności na zdobywanie pieniędzy poprzez przeróżne instrumenty finansowe, począwszy od giełd, a skończywszy na spekulowaniu walutami czy cenami towarów i surowców. Niczego nie wytwarzają, nie pomnażają bogactwa narodowego, a mają się doskonale.  

Na naszym rodzimym podwórku niesprawiedliwości jest także wiele. Wielkie fortuny w okresie wolnej Polski wyrosły często z sytuacji często przypadkowych. No bo cóż to za zasługa takiego czy innego dyrektora socjalistycznego zakładu pracy, że w wyniku tzw. prywatyzacji nagle przerodził się w tzw. managera z olbrzymim uposażeniem i w dodatku pakietem akcji pozwalającym wzbogacić się zupełnie bez wysiłku?  Ci ludzie nie stanowią typowej klasy średniej bo przecież nie budowali swoich zakładów pracy gromadząc kapitał przez pokolenia. Nie było tu trudu znoju. Pot przelewają jedynie podlegli pracownicy często eksploatowani do granic możliwości.  

Hunowie są wśród nas. Cesarstwo Rzymskie upadło w chwili kiedy rozpasanie było największe, kiedy zasady moralne przestały być brane na poważnie, a hedonizm osiągnął swój kulminacyjny moment. Zapewne jesteśmy świadkami powolnej śmierci cywilizacji zachodniej.  Czy Hunami będą obywatele państw muzułmańskich tak chętnie przez zachód do pewnego czasu przyjmowani? Czas pokaże.