Akcja obrony posła Biedronia to jeszcze jeden przykład burzy w szklance wody. Spokojna reakcja pana posła na śmiech rozlegający się w sali sejmowej może świadczyć o rozmyślnie doborze słów „chwyt poniżej pasa”. Zresztą kolejne słowa pana Biedronia wywoływały następne salwy śmiechu, a pan poseł nie wydawał się tym faktem ani speszony ani zażenowany. Cały czas gościł uśmiech na obliczu pierwszego geja rzeczpospolitej.
Pytanie „Czy posłowie powinni odpowiadać nie tylko za swoje poglądy, ale również za sferę skojarzeń” wydaje się w tym przypadku jak najbardziej zasadne. Niejednokrotnie sala sejmowa rozbrzmiewała gromkim śmiechem, a poseł który był przedmiotem takiego zadowolenia nigdy nie doczekał się takiej zmasowanej obrony i świętego oburzenia jak np. w wykonaniu pani redaktor Olejnik. Była to po prostu normalna, zdrowa reakcja zdrowej części społeczeństwa.
Wbrew pozorom nikt do spodni pana Biedronia nie zagląda, a to raczej on nieustannie epatuje publiczność swoją odmiennością nie dając się inaczej poznać niż jako przedstawiciel ruchu gejowskiego.
Komentarze
Pokaż komentarze