Proroctwo i prowokacja

Było to za rządów Igora Janke i Radosława Krawczyka – kiedy zostało skierowane słowo Boże do Szanownych Blogowiczów „Salonu24”. A słowo przyszło od Sławomira Zatwardnickiego, syna Andrzeja, który zacytował Jana Chrzciciela, syna Zachariasza, który to z kolei wołając na pustyni cytował Izajasza, proroka Bożego:

Przygotujcie drogę Panu,
prostujcie ścieżki dla Niego!

Ewangelista Łukasz notuje, że Jan głosił chrzest nawrócenia – chrzest, który był warunkiem tego, żeby ludzie mogli ujrzeć zbawienie Boże. Innymi słowy – nie dla jakiejś błahej sprawy Jan wyszedł na pustynię, i nie po to spędził tam w adwentowym czuwaniu kupę czasu, żeby jego wołanie można było zlekceważyć machnięciem zmęczonej przedświątecznymi porządkami ręki.

I nie „ot tak sobie” niżej podpisany notuje szczegóły dotyczące rządów nad „Salonem24”, podobnie jak nie bez powodu Łukasz tak szczegółowo wylicza celebrytów współczesnych Chrzcicielowi – jest takie podejście uzasadnione tym, co za chwilę ma się stać: oto już niedługo, tuż-tuż, Syn Boży stanie się człowiekiem; innymi słowy – wejdzie w historię ludzką.

Odnosząc ten fakt już nie do historii całej ludzkości, ale nie mniej (w oczach Boga!) ważnej prywatnej historii każdego z nas: oto Pan Jezus, nasze zbawienie, jest tuż-tuż, bliżej niż myślimy. Aby rozpoznać Jego przyjście potrzeba tylko jednego – chrztu nawrócenia. Owszem, jest zbawienie łaską, czyli niezasłużonym darem, a jednak od wewnętrznego nastawienia zależy przyjęcie tej łaski.

Pan Jezus w innym fragmencie Ewangelii zapyta Ciebie i mnie o nasz stosunek do Jana: „Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego?”. Pan troszczy się o imię swojego poprzednika, który przygotowuje Mu drogę – dlatego obserwuje moją i Twoją reakcję na wystąpienie żywiącego się szarańczą Bożego szaleńca.

Sam przyjmie od niego chrzest, chociaż go nie potrzebuje. Ja i ty odrzucimy ten chrzest, chociaż go potrzebujemy. (To nie proroctwo, tylko prowokacja z mojej strony).

Sławomir Zatwardnicki

Niedziela, 6 grudnia,

II Niedziela Adwentu

Łk 3,1-6