Należy zacząć od przeczytania – w duchu modlitwy – encykliki dotyczącej ekumenizmu, aby przejąć się wezwaniem do poszukiwania jedności. Potem można już szukać dróg spotkania z braćmi z innych Kościołów i Wspólnot kościelnych według papieskich wskazówek.
“...chrześcijanie nie mogą umniejszać znaczenia zastarzałych nieporozumień, które odziedziczyli z przeszłości, fałszywych interpretacji i uprzedzeń, jakie jedni żywią wobec drugich. Nierzadko też bezwład, obojętność i niedostateczne wzajemne poznanie pogarszają jeszcze tę sytuację. (...) Dzięki łasce Ducha Świętego uczniowie Chrystusa (...) są powołani, aby ponownie zastanowić się nad swoją bolesną przeszłością i nad ranami, jakie niestety zadaje ona do dzisiaj.” (Jan Paweł II, “Ut Unum Sint”, 2).
Można zaproponować spotkania oparte na formule dialogu, w którym członkowie różnych wyznań opowiadaliby o wyznawanej przez nich wierze. Spotkanie takie będzie miało formę, która służy nie wzajemnemu przekonywaniu się, a poznaniu i pozbyciu pokutujących stereotypów. Godne polecenia byłyby spotkania pokutne – stanowiące okazję do wyznania grzechów popełnianych przeciwko braciom i wspólnego przed Bogiem poszukiwania pojednania.
Ponieważ „poza granicami wspólnoty katolickiej nie rozciąga się próżnia eklezjalna. Liczne elementy wielkiej wartości (...) znajdują się także w innych Wspólnotach chrześcijańskich” (tamże, 13), trzeba poszukać tych elementów, aby następnie starać się je naśladować u siebie. Ma ktoś z chrześcijan w mojej okolicy większe doświadczenie w docieraniu z Ewangelią do młodych – chcemy ten dar posiąść!; potrafi ktoś z braci organizować weekendy dla małżeństw – niech udzieli nam korepetycji!; umieją bracia organizować koncerty chrześcijańskie? – prosimy o pomoc!
Od protestantów trzeba zaczerpnąć umiejętności opierania swojego życia na Piśmie Świętym. Warto zaaranżować wspólne studium biblijne, aby przejąć się czcią, w jakiej mają oni Słowo Boże, a następnie uczyć się od nich zasad funkcjonowania grup biblijnych, tak żeby mogły się one stać narzędziem odnowienia wiary wśród wiernych. Do rozmowy z braćmi dobrze będzie się przygotować w sposób zalecany przez Sobór – uświadomić sobie istnienie porządku i hierarchii prawd katolickiej wiary; to pomoże w rozmowie i radowaniu się tym, że więcej nas łączy niż dzieli.
Sławomir Zatwardnicki
Komentarze
Pokaż komentarze