Wszystko zaczęło się 30 czerwca 2010 roku. Na 50-te urodziny postanowiłem sobie zrobić oryginalny prezent. Do drewnianego wynajmowanego wiejskiego domu nieopodal Janowa Podlaskiego zaprosiłem przyjaciół i współpracowników z firmy. Zamiast przypadkowych prezentów poprosiłem o ''datki'' na olej pt. Chata z Grabanowa Maćka Falkiewicza.
W ten sposób poznałem bliżej malarza o niesamowitej wrażliwości i uczciwości artystycznej. Jest artystą w każdym calu prawdziwym, dalekim od komercji czy chwilowych mód, maluje tylko z natury niepowtarzające się motywy, i tylko to co w danym momencie go zainspiruje. Od razu widać dobrą szkołę warszawskiej ASP. W związku z tym, że obecnie jesteśmy na Podlasiu sąsiadami, mam okazje nieraz oglądać go w pracy. Na początku są kolorowe plamy, kreski, cienie, które następnie przeistaczają się w łąki, konie, domy i portrety. Do moich ulubionych obrazów należą psychologiczne portrety mieszkańców Janowa i sąsiednich wiosek oddające charakter Podlasiaków.
Maciej Falkiewicz jest również wielkim znawcą koni i wytrawnym jeźdźcem. Ostatnio zrobił na mnie ogromne wrażenie klasycystyczny dworek miejski tj. Dom Ryttów z 1793 roku, w którym mieszka malarz. Miałem przyjemność obejrzeć piękne, oryginalne, niezniszczone wnętrza, co dla mieszkańca Warszawy jest nie lada przeżyciem – falkiewicz.janowpodlaski.pl/galeria.html.
Obcowanie ze sztuką, z pięknem jest dla życia człowieka bardzo inspirujące. Zastanawiające jest tylko, dlaczego popyt w Polsce na sztukę jest tak niewielki. Nie można wszystkiego tłumaczyć ubóstwem polskiego społeczeństwa, Ikea i inne tego typu sklepy są pełne reprodukcji, ktoś to musi przecież kupować. Ciekawą grafikę czy rysunek można już nabyć za 100 – 300 zł, akwarelę za 500 – 1000 zł, a niektóre oleje są niewiele droższe. Na koniec chciałbym sparafrazować piękną sentencję ks. Jana Twardowskiego:
"Śpieszmy się kochać artystów, bo tak szybko odchodzą".
Komentarze
Pokaż komentarze