elementy programu
Ściąga dla partii politycznych
10 obserwujących
602 notki
160k odsłon
60 odsłon

Człowiek zwierzęciem społecznym

Wykop Skomentuj1

Kiedy porównamy człowieka do np. kotów, to widzimy jasno, że nasz gatunek bardziej przypomina lwy niż tygrysy. Nie jesteśmy samotnymi indywidualistami, ale członkami grup rodzinnych i społeczności. Pod tym względem najbardziej podobne do nas wśród małp są bonobo, a najmniej - orangutany. Nawet ptaki stadne (społeczne?) potrafią dać nam wskazówki o naturze ludzkiej na poziomie filozoficznej społecznej abstrakcji. Człowiek ma naturę społeczną, a nie indywidualną, ani nie stadną.

Bardzo interesującym przykładem jest zdolność do blefowania. Blef jest kłamstwem dość zaawansowanym, wymagającym złożonych relacji międzyosobniczych. To nie jakaś prymitywna mimikra czy przynęta wędkarza - do takich sztuczek zdolni są nawet prymitywni skrajni indywidualiści w świecie zwierząt. Tylko niektóre gatunki ptaków stadnych potrafią blefować. To moim zdaniem jest jedna z cech odróżniających prymitywne gatunki stadne od gatunków społecznych.

Przykładem blefu jest okrzyk ostrzegający przed niebezpieczeństwem. Kiedy społeczność ptaków żeruje, jeden z nich siedzi na warcie gdzieś na czubku drzewa i obserwuje, czy nie zbliża się jastrząb lub jakiś inny drapieżnik. Kiedy go widzi, wydaje okrzyk ostrzegawczy i całe stado przelatuje niżej, by schronić się w gąszczu. Biologowie zbadali, jak często wartownik wydaje fałszywy okrzyk, żeby ptaki opuściły żerowisko i pozostawiły mu swobodny dostęp do najlepszych kąsków.

Następnie ci biologie policzyli, analizując zapisy z oficjalnych zawodów w pokera, jak często pokerzyści blefują. Okazało się, że najlepsi pokerzyści ( w tym mistrzowie świata) blefują w 15% przypadków. Gorsi pokerzyści blefują zbyt często lub zbyt rzadko - to chyba jasne, ale na wszelki wypadek wytłumaczę, przepraszam za obrażanie Waszej inteligencji - kto blefuje za często, tego zapamiętują i częściej sprawdzają; kto blefuje za rzadko, ten za rzadko wykorzystuje możliwość wygrania z gorsza kartą. 15% to jest właśnie ta liczba, którą otrzymali biologowie liczący fałszywe okrzyki wartowników.

Czyż to nie piękny rezultat? 15% to za mało, żeby utracić zaufanie - każdy przecież może się pomylić i każdy się myli. Kłamstwa, hipokryzja, intrygi, manipulacje, polityka... - to wszystko potrafi robić wiele zwierząt... i niektóre gatunki - te społeczne - są w tej sztuce o wiele sprawniejsze niż ludzie. Niektórzy ludzie nie potrafią sprawnie kłamać - nie nadają się na polityków. Nie jesteśmy gatunkiem tak czysto społecznym jak niektóre zwierzęta - jesteśmy częściowo indywidualistami




Wykop Skomentuj1
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Rozmaitości