Dwie Polski czy jedna?

Portale internetowe podały wysokości wynagrodzeń prezesów spółek giełdowych. Nakładają się one na dane międzynarodowych organizacji i dane statystyczne Eurostatu. Wynika z nich, że w Polsce mamy do czynienia z jednym z największych w świecie rozwarstwień w dochodach – zaraz za USA i Meksykiem. Jako były poseł mogę podać również fakt, że dane zebrane przez moje biuro poselskie od 2006 roku w całości potwierdzają uzasadnione oburzenie opinii publicznej. Stratyfikacje dochodów w Polsce od lat stoją w tym samym miejscu – a nawet zwiększają się gdyż coraz więcej osób nie może sobie poradzić z utrzymaniem się od pierwszego do pierwszego.

Bankier.pl, Interia.pl a za nimi portale podały, że statystyczny Polak musiałby pracować 30 lat na średni zarobek prezesa giełdowej spółki. Do szczegółów odsyłam np. do artykułu „Ponad 1 mln zł zarobił średnio w 2008 roku prezes giełdowej spółki” :Bankier.pl z 6 maja 2009.

Artykuł ten powołując się na Cezarego Adamczyka z „Rzeczpospolitej” („Rosną płace menedżerów") podaje, że zarobki prezesów wzrosły przeciętnie o 20% w porównaniu z rokiem 2007.

Co w Polsce robi ta Bananowa Republika?

W poprzedniej notce na Salonie24.pl zadałem celowo i z rozmysłem pytanie: czy polscy politycy są za Barrackiem Obamą czy przeciw?

Pytanie to ma merytoryczne uzasadnienie: Polska jest za USA i Meksykiem w tej całkowicie niesprawiedliwej strukturze dochodów opartej  w dużej części o oszustwa, wirtualną księgowość, nie płacenie podatków i będące przyczyną fatalnego kryzysu na świecie. Inne dane statystyczne mówią o innych podobieństwach społeczeństwa polskiego do amerykańskiego: podobna oglądalność telewizji, erotyzacja połączona z tzw. II rewolucją seksualną w USA, kryzys prasy, i inne. Więc pojawia się pytanie: czy Polska leży w Ameryce czy w Europie? I czy polscy politycy chcą Polski zbliżonej w danych statystycznych do znajdujących się w fatalnej sytuacji USA, czy Meksyku, czy w końcu na kontynencie europejskim? Powołuję się tutaj na wypowiedź amerykańskiego socjologa Jeremy’ego Riffkina, który powiedział, że USA to taka Europa z przed 200 lat. Więc czy polscy politycy chcą nadal konserwować świat z przed 200 lat czy chcą żyć w nowoczesnym świecie z 2009 roku?

Politycy polscy a wraz z nimi media tkwią w jakiejś dziwnej śpiączce i nie widzą co się dzieje na świecie. Po pierwsze - Barrack Obama już dobiera się do likwidacji rajów podatkowych i wywożenia dochodów firm poza USA. A po drugie - wielu publicystów zachodnich twierdzi wprost, że Polska jest państwem kolonialnym. Czyli stawia w domyśle pytanie: kiedy struktura i mentalność kolonialna w Polsce się skończy?

Coraz większa część opinii publicznej w Polsce również żąda wyjaśnień: skąd wziął się ten patologiczny model gospodarczo-społeczny w Polsce? Nie mający związku z konstytucją RP z 1997 roku. Pisze w niej jak 2x2=4, że ustrój społeczno-gospodarczy w Polsce to społeczna-gospodarka rynkowa. A nie Republika Bananowa!

Polska jest nienowoczesna

Polacy zawsze uważali się za naród nowoczesny. Co się stało, że toleruje w tej chwili strukturę społeczną prawie feudalną? Rosnącą biedę i ceny, nie mające granic zarobki menadżerów oderwane od kondycji firm i stanu polskiej gospodarki, patologie społeczne oraz wyalienowaną z rzeczywistości klasę polityczną?

Budowa w Polsce dwuklasowego społeczeństwa musi się skończyć katastrofą. Lub dekompozycją społeczeństwa, na którą już nikt nie będzie miał wpływu.

Uważam, że obecna klasa polityczna wyczerpała swoje możliwości ulegając mrzonkom kolonialnym i wspierając utopijną budowę amerykańskiego imperium przez poprzednią ekipę polityczną USA. Świetnie wykazał to amerykański politolog prof. Zbigniew Brzeziński w swojej znakomitej książce „Druga zmiana”.

Cena budowy (czego? czego?) jest już za duża. Państwo polskie, prywatne przedsiębiorstwa i prywatni obywatele są już fatalnie zadłużeni.