Geopolityka Rosji – nieustanna walka

STRATFOR

Ekspansja w kierunku zachodnim bynajmniej nie była czymś prostym. Niezależnie od tego jak daleko w tę stronę posuwali się Rosjanie po Nizinie Europejskiej, nie odnajdywali miejsca, w którym mogliby zakotwiczyć się w sposób efektywny.W ostatecznym rozrachunku, ostatnią efektywną linią obrony jest czterystumilowa przestrzeń (znana również jako Polska) rozciągająca się między Morzem Bałtyckim i Karpatami.

Imperium Rosyjskie obejmowało największy obszar w okresie władzy radzieckiej od 1945 roku po 1989 rok. Paradoksalnie ów wzrost terytorium poprzedzał upadek ZSRR i wyłonienie się Rosji w jej aktualnych granicach. Gdy spoglądamy na dzisiejszą Federację Rosyjską, dochodzimy do wniosku, że przebieg jej granic przypomina ten z czasów Carstwa Moskiewskiego w XVII wieku. Obejmuje dawne ziemie moskiewskie, ziemie Tatarów oraz Syberię. Państwo utraciło swoje zachodnie bufory na Ukrainie i nad brzegiem Bałtyku, a także silny przyczółek na Kaukazie i w Azji Centralnej.

Aby zrozumieć tę spektakularną ekspansję i jej konsekwencje, musimy skoncentrować się na strategii radzieckiej. Związek Radziecki był otoczonym lądem ośrodkiem siły, dominującym w sercu Eurazji, ale pozbawionym swobodnego dostępu do morza. Ani Morze Bałtyckie, ani Czarne nie umożliwiają Rosji swobodnego transportu oceanicznego, ponieważ od oceanu lub morza te dzielą cieśnina Skagerrak i Cieśniny Tureckie. Tak długo jak Dania i Turcja pozostają członkami NATO, pozycja Rosji w Sankt-Petersburgu, Kaliningradzie, Sewastopolu i Noworosyjsku jest wątpliwa pod względem militarnym.

Więcej: http://www.geopolityka.org/analizy/1289-geopolityka-rosji-nieustanna-walka