Psalm 22, w wersetach 17-18, maluje wstrząsający obraz cierpiącego, osaczonego człowieka. „Oto otoczyły mnie psy, osaczyła mnie zgraja oprawców, przebili moje ręce i stopy, mógłbym zliczyć wszystkie me kości. A oni? Napawają się moim widokiem”. Te słowa, proroczo odnoszące się do męki Chrystusa, oddają również doświadczenie wielu ludzi, którzy czują się opuszczeni, poniżeni, wystawieni na publiczny widok. Obraz „przebitych rąk i stóp” symbolizuje bezbronność i całkowite poddanie się woli oprawców. Możemy tu dostrzec echo historii Hioba, który również doświadczył niezrozumiałego cierpienia i odrzucenia. Podobne motywy odnajdujemy w opisie cierpień proroka Jeremiasza, prześladowanego i odrzuconego przez swój naród.
Cierpienie i Ufność
W kontraście do tego obrazu stoi scena z Ewangelii Łukasza 10, 21 gdzie Jezus „rozradował się w duchu i powiedział: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te sprawy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlętom”. Ta radość, w kontekście wcześniejszych wydarzeń, kiedy to uczniowie wracają z misji pełni entuzjazmu, ukazuje nam inną perspektywę. Jezus dziękuje Ojcu za objawienie prawd Bożych „niemowlętom”, czyli ludziom pokornym, otwartym na działanie Ducha Świętego, którzy z dziecięcą ufnością poddają się woli Bożej.
Porównując te dwa fragmenty, widzimy, że kluczem do przezwyciężenia cierpienia nie jest ludzka mądrość czy siła, ale pokorna ufność w Bogu. W psychologii współczesnej odnajdujemy podobne koncepcje, takie jak rezyliencja, czyli zdolność do adaptacji i pozytywnego funkcjonowania w obliczu przeciwności losu. Dziecięca ufność, o której mówi Jezus, jest formą duchowej rezyliencji, pozwalającej nam przetrwać najtrudniejsze chwile.
W dzisiejszym świecie, pełnym niepewności i lęku, przesłanie to jest niezwykle aktualne. W obliczu kryzysów, chorób, utraty bliskich, wielu ludzi czuje się osaczonych, podobnie jak psalmista. Jednak, podobnie jak Jezus, możemy odnaleźć ukojenie w ufności Bogu, w pokornym poddaniu się Jego woli. Nie oznacza to bierności wobec zła, ale przyjęcie postawy wewnętrznego pokoju, opartego na wierze w Bożą miłość i opiekę. Zachęcam każdego, aby w chwilach próby, zamiast ulegać rozpaczy, zwrócił się z dziecięcą ufnością do Boga, prosząc o siłę i pocieszenie.
Modlitwa:
Ojcze Niebieski, z dziecięcą ufnością stajemy przed Tobą. Dziękujemy Ci za Twoją miłość i opiekę, nawet w najtrudniejszych chwilach. Ucz nas pokory i ufności, byśmy w każdym doświadczeniu, nawet w cierpieniu, mogli odnaleźć Twoją obecność. Amen.
|
Przeczytaj również: |
(1523)


Komentarze
Pokaż komentarze